Tom, Rozdzial

 1   1, II|          tu czasem gości. Justyna opuściła ramię ojca i wyjąwszy mu
 2   1, IV|          splecione ręce na kolana opuściła. Zgarbiła się przy tym i
 3   1, V |     Uczyła ją krótko i prędko dom opuściła, a prawie jednocześnie w
 4   1, VI|         obalonego drzewa. Kobieta opuściła ręce na kolana, mężczyzna
 5   2, II|          nie tylko fortepianu nie opuściła ale ze schyloną nieco nad
 6   2, II|           małe i chude, na stolik opuściła i zamyśliła się. Wyraz nieskończonej,
 7   3, I |           na zwoje grubego płótna opuściła; w samotności nawet, gdy
 8   3, I | Andrzejowa splecione ręce na stół opuściła i długo wpatrywała się w
 9   3, I |    ramiona wzdłuż zgrabnej kibici opuściła i stała chwilę pośród pracowni,
10   3, II|           ręce z robotą na kolana opuściła i głowę podniosła.~- Jeżeli
11   3, V |        słodyczą gościa powitawszy opuściła się na stojący u biurka