Tom, Rozdzial

 1   1, I  |   krwi usta rozchyliły się w młodym i szczerym śmiechu. Śmiała
 2   1, IV |      ja wcale nie jestem już młodym! - z silnym drganiem czoła
 3   1, IV |      młody. Ty zresztą także młodym jesteś i nie masz prawa
 4   2, IV |      a nie na swoich nogach; młodym i silnym być, a jak w zgrzybiałej
 5   2, V  |  znów utracił...~Jednak zbyt młodym był może i zbyt proste,
 6   2, V  |  zawsze myśli, że pan Anzelm młodym kawalerem jest, a gospodarzem
 7   3, III|   który z rotowym śmiechem o młodym swoim panu dziwne dziwy
 8   3, III|      wyciągniętym ku państwu młodym ręku trzymając ciągnął dalej,
 9   3, III| jedną godzinkę, byle państwu młodym tej ubligi nie czynić, że
10   3, IV |      dawna z krwawą plamą na młodym czole pod wilgotną ziemią
11   3, IV |     orszaku mającego państwu młodym do domu ich, więc do jaśmontowskiej