Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      sobie czarną spódnicę, tak krótką, że spod niej aż prawie
 2   1, III|         znowu stoczył on z żoną krótką, ale dla niego niezapomnianą
 3   1, V  |         stamtąd to już do dworu krótka droga.~Mówił teraz głośniej
 4   1, V  |  wieczór babą obaczył...~Czy ta krótka rozmowa zajęła go i ożywiła
 5   2, II |      ciężkiego, muskularnego, w krótką, szarą siermięgę i wysokie,
 6   2, IV |        i nie będzie albo bardzo krótka, bo chmury ptakami lecą,
 7   2, IV |        choć na nim wydawała się krótką, ją tak dobrze osłoniła,
 8   2, IV | zaszumiała i strząsnęła na nich krótką ulewę kropel. Roześmieli
 9   3, I  |     napełnił pracownię radosną, krótką gamą; z mozaikowej płyty
10   3, II |      Pomyśl, głęboko pomyśl nad krótką historią swego ojca, którą
11   3, III|      najmniejszej nie okazywał. Krótką siermiężkę swoja zielonymi