Tom, Rozdzial

 1   1, V  |      góry nos podejmuje, kiedy koło okolicy przechodzi albo
 2   2, III| zawołała Justyna, gdy kamienne koło zaturkotało pod jej rękami.~
 3   2, IV |        w nim co pękało. Ludzie koło niego szeptali, pytali,
 4   2, IV |      by być mogło piąte u wozu koło. Nikt nawet nie przypuszczał
 5   2, IV |      Jan - w tamtą stronę idąc koło tej kłody nie szliśmy!~-
 6   3, II |       i z radą wystąpił, żebym koło oficyny szła i w kuchni
 7   3, II |        taka! Czy ja pies, żeby koło kuchni chodzić? Bardzo słusznie.
 8   3, II |        się nie podobna! Błędne koło!~Łatwiej zapewne porozumieć
 9   3, III| pięknie, jak Janek, zaśpiewał:~Koło domu steczka,~Chowaj, matko
10   3, IV |    samo jak teraz, kręciły się koło lampy i na rachunkowe książki
11   3, IV |      rozglądają się przecież w koło siebie, nie rozumieją, nie