Tom, Rozdzial

 1   1, III|   Orzelskiego i nie dbał o ten nasz kawał ziemi, a na koniec i o swój
 2   1, VI |     przeznaczone, ażeby właśnie ten kawał ziemi zaludnić i nasz ubogi,
 3   1, VI | przemyślnością swoją i krwawą pracą kawał duży lasu wyplenili, zboża
 4   2, I  |       razowego chleba, odkroiła zeń kawał spory, miodem posmarowała
 5   2, IV |         kamienia zalegającego darmo kawał pola, na którym by wyrość
 6   2, V  |        grubych okruch nie dojedzony kawał razowego chleba.~- Już kiedy
 7   2, V  |        widzicie, że już się pali...~Kawał brzozowej kory płonął istotnie
 8   3, II |        konie, krów aż sześć i spory kawał łąki. Gdyby to jeszcze ojciec
 9   3, II |           się chlebem cierpienia... Kawał Chrystusowej szaty rzucisz
10   3, III|         jasno stać miało, że wielki kawał wygonu, het, tam, takimi
11   3, IV |        Musisz przekonać się, że ten kawał ziemi, o który mi oni proces