Tom, Rozdzial

 1   1, II |     czasu do czasu, zręcznie i grzecznie, tłumił nerwowe poziewanie.~
 2   1, III|   tylko ukłonił się jej bardzo grzecznie i jednej tylko z wyciągających
 3   1, IV |        welinowy papier twarzą, grzecznie słuchał tego ptaszęcego
 4   1, IV |     przelotny błysk, po którym grzecznie, ale chłodno rozmawiać zaczęła
 5   2, I  |       na widok przybywające go grzecznie oświadczyli, że do odjazdu
 6   2, I  |        i chwilę jeszcze bardzo grzecznie o urodzaju i cenach zboża
 7   2, III| Witoldu nie mówiłem, że będzie grzecznie i jak się należy przyjętym?
 8   2, V  |     Szymon. Poszedł i pięknie, grzecznie szedł sobie nawet siłę dobrą
 9   2, V  |     spokojnie sobie usiędzie i grzecznie z nami pogada...~W tej samej
10   3, IV |      czarną suknię opuszczając grzecznie dygnęła.~- Za zaprosiny
11   3, V  | korczyński ogród. Tylko cicho, grzecznie, nie hałasować, bo to by