Tom, Rozdzial

 1   2, III|      ironią zaśpiewała znowu Fabianowa.~W tej chwili wóz ciągnięty
 2   3, II |       Czy to prawda, co pani Fabianowa Bohatyrowiczowa, née Giecołd,
 3   3, II |      ukontentowaniem proszę!~Fabianowa zaś usta sznurując dygała
 4   3, II |   kolana rękami przeżuwając. Fabianowa przewlekłym swym głosem
 5   3, II |    wyżła gładził istotnie, a Fabianowa z ławy powstawszy w rozwiewającej
 6   3, II |      Justyny, której właśnie Fabianowa opowiadała o najlepszych
 7   3, II |      się za boki od śmiechu, Fabianowa chichotała, Elżusia śmiała
 8   3, II |     kipi, jak i w wielkim...~Fabianowa zaś menueta tańczyła na
 9   3, III| kurzawy, który wzbił się nad Fabianową zagrodą, wytoczyło się na
10   3, III|      Po chwili zjawiła się i Fabianowa, którą dziewczęta z wielkim
11   3, III|   stare czasy!~A potem przez Fabianową zapraszana do gumna weszła