Tom, Rozdzial

 1   1, VI |         na dłoni opierał i spod czarnego wąsa ciągle, monotonnie,
 2   2, I  |      jej twarzy, gdy spostrzeże czarnego Marsa, który w szerokich
 3   2, II |     chwili na kształt posążka z czarnego marmuru siedział na straży
 4   2, V  | kaszmiru na suknię, prawdziwego czarnego kaszmiru, a to już jest
 5   2, V  |   ogrodu ukazuje się nam cościś czarnego, stojącego... ni to goły
 6   3, I  |  rzeźbami okryty; od ciężkiego, czarnego krzyża odbijała białością
 7   3, I  |       jej ciało wiło się u stóp czarnego krzyża w objęciach upokorzenia
 8   3, I  |        profil ocieniały koronki czarnego czepka i dwa gładkie pasma
 9   3, II |         kredowa bladość w ramie czarnego czepka odbijała na tle zmierzchu,
10   3, III|       też widocznie, bo i swego czarnego źrebca, ze stajni go wyprowadziwszy,
11   3, IV |     poprowadził swego pięknego, czarnego konika ładną uprzężą połączonego