Tom, Rozdzial

 1   1, V  |  naprzód. ~Jan Bohatyrowicz z czapką w ręku i schyloną w ukłonie
 2   1, V  | wielkiej, baraniej czapce. Ta czapka tworzyła mu jakby drugą
 3   1, V  |    nos, i ruszające się wąsy. Czapką ku Janowi machnął i zawołał:~-
 4   1, V  |      gań... Dobranoc!~Machnął czapką i ku płotowi poszedł. Elżunia
 5   1, VI |   niej tylko głowa jego, małą czapką ocieniona i ramię w białym
 6   1, VI |       pobłyskiwały pod wielką czapką. Obejrzał~się w stronę słońca;
 7   1, VI |   teraz postać jego, z wielką czapką na tył głowy nieco zsuniętą,
 8   1, VI |      i że głowa jego z wielką czapką oderwawszy się od kamiennego
 9   2, III|      jego pod wielką, baranią czapką okrywała się wyrazem dziwnie
10   3, III|    nieustannie jego granatowa czapka, wierzch tylko kędzierzawej
11   3, V  |      promienie. Rękę z wielką czapką wzniósł nieco, na zaniemeński