Tom, Rozdzial

 1   1, I  |    zaczepionym. Tylko już wszelki cień uprzedniego ożywienia zniknął
 2   1, II | przyjemnością innego wcale rzędu. Cień bladego rumieńca przepłynął
 3   1, III|        swej zażywał. Może jeszcze cień nadchodzącej przyszłości
 4   1, IV |      zwiększonej uwagi, przemknął cień ironii i wszystkim trzem
 5   2, I  |    czteroletnia Bronia, która jak cień za człowiekiem krok w krok
 6   2, II |       zgasił go natychmiast gruby cień troski.~- W zeszłym roku
 7   2, III|          Za nim, jak nierozłączny cień jego, siedział lub chodził
 8   2, IV |       spod lip naszych widać było cień jakiś wstępujący pod górę
 9   2, IV |        powysuwane były. Więcej ja cień jego na ścianie niż jego
10   3, I  |         tak wybredną, aby wszelki cień brzydoty i pospolitości
11   3, II |     ludzka, każde światło i każdy cień... że właśnie soki tej ziemi,