Tom, Rozdzial

 1   1, IV | pociągnął.~- Nie jestem przecież babą, abym snami miał się przerażać --
 2   1, IV | wyniańczyła i taką jest poczciwą babą, że byle tylko posłać po
 3   1, V  |     kwitnącą, rumianą, a wieczór babą obaczył...~Czy ta krótka
 4   2, II |       możesz, jaka to energiczna baba! Zawczoraj była w Wołowszćzyźnie,
 5   2, III|      Ludzie różnie gadali. Pusta baba, tak prędko towarzysza swego
 6   2, III|         wozowi odchodząc.~Wesoła baba wybuchnęła głośnym śmiechem.~-
 7   2, III|         góro... o góro...~Wesoła baba, w białym czepku nad Justyną
 8   2, III|   połyskująca.~- Ot, i poruszyła baba rozumem jak cielę ogonem! -
 9   3, II |          drugi w biurze...~- Taż baba, też koła! - mruknął Fabian
10   3, III|         wypowiadał:~- Bo niechaj baba w gumnie nie smali! Hrabinia!~
11   3, III|          znów spotkali dziadem i babą. Nie dziwno też, że opadły