Tom, Rozdzial

 1   1, III| szukaniu i kilkakrotnym wołaniu usłyszał na koniec ożywający się
 2   2, II |       tam takiego w moim kaszlu usłyszał? Niech Emilkę i Terenię
 3   2, IV |         stopami. On szelest ten usłyszał, twarz ku polanie zwrócił,
 4   2, V  |       Anzelm szept synowca może usłyszał, może też wiedział, czym
 5   3, I  | pozostałyby nadaremnymi. To, co usłyszał, nie było kaprysem lekkomyślnej
 6   3, II |       zwolna wymówił - nikt nie usłyszał, że ze czcią imię twojego
 7   3, II |  Justyny. Kiedy po raz pierwszy usłyszał był od żony pełne zdumienia
 8   3, II |        pod gankiem tętent konia usłyszał, szybko do okna podszedł
 9   3, III|          niejeden raz złe słowo usłyszał, zniósł to cierpliwie i
10   3, IV |         w żałość przyobleczonym usłyszał. Anioł niebieski z grobu