Tom, Rozdzial

 1   1, IV |        sąsiad ofiarował się na towarzysza siostrze pana Benedykta,
 2   1, V  |        zachmurzoną nagłe twarz towarzysza patrząc. Po chwili wskazując
 3   2, I  |     twarzy stojącego przed nią towarzysza. W myśliwskim ubraniu swym,
 4   2, I  |     wsunęła rękę swą pod ramię towarzysza. Powoli przeszli ogród warzywny
 5   2, III|         Pusta baba, tak prędko towarzysza swego zapomniała! Owszem.
 6   2, IV | zamiarów. Ale gdy spojrzała na towarzysza swego, większe jeszcze uczuła
 7   2, IV |        razy podnosiła wzrok na towarzysza swego, jakby przemówić chciała,
 8   2, V  |     młodej i kształtnej twarzy towarzysza.~- Syn pana Korczyńskiego
 9   3, I  |        rozumnego i kochającego towarzysza wszystkich chwil życia;
10   3, IV |       w powietrze uleciało; na towarzysza lat dziecinnych podniosła