Tom, Rozdzial

 1   1, I  |      wielkimi, szarymi oczami śmiało wystawiała na upalne gorąco
 2   1, I  | odpowiedziała:~- Niech ciocia śmiało wszystko przede mną mówi.
 3   1, IV | uśmiechnęło się albo nawet za śmiało głośno. Krygował się, ramię
 4   2, I  | zmieszaniem. Po chwili jednak śmiało rzekła:~- Mówisz nieprawdę.
 5   2, III|        z szarą źrenicą oczami śmiało i razem czule na nią patrząc
 6   3, II |  chwilę spuściła i wnet potem śmiało wypowiedziała:~- Najwięcej,
 7   3, II |     zgrabnej czapeczce, szedł śmiało i szerokimi krokami, a gdy
 8   3, III|   także karki prosto, a głowy śmiało trzymający.~Był to lud,
 9   3, III|   ciasne widnokręgi, patrzało śmiało i bystro. Gdziekolwiek stanęła
10   3, IV |   przed którą człowiek mógłby śmiało, ufnie, wszystko, co ma