Tom, Rozdzial

 1   1, IV | podtrzymując go rzucanymi czasem słowami a często zza szkieł swych
 2   1, IV |            udoskonalić...~Z tymi słowami w sukurs Witoldowi przybywał
 3   2, II |           czego nie ma...~Z tymi słowami i przy odgłosach pożegnalnych
 4   2, II |       nas robią nie te...~Z tymi słowami, wyprostowany, i okrągły
 5   2, II |  synogarlica to Teresa...~Z tymi słowami z pokoju wyszła. Justyna
 6   2, V  |       młodość! Wieczna historia!~Słowami tymi powitał ją gruby i
 7   3, II |       Pani Emilia myśli te nawet słowami wyraziła:~- Prawdziwy zaszczyt
 8   3, II |         może i nie dosłyszał. Ze słowami, które ojciec jego u końca
 9   3, III|         znowu, zawrzały.~- Złymi słowami siecze po duszy, gorzej
10   3, IV |            Czekajże więc!~Z tymi słowami ku szafie się rzucił, spory