Tom, Rozdzial

 1   1, III|          pobudzany wytężał słuch w przestrzeń i oczami wodził czasem po
 2   1, III|      paluszek wnet wyciągnął się w przestrzeń ku białym, małym motylom,
 3   1, IV |    nieruchomym wzrokiem patrzała w przestrzeń, można było zgadnąć, że
 4   1, V  | korczyńskim salonie, leżała wielka przestrzeń. Uczuła się daleko, daleko
 5   1, VI |         pień brzozy i w szarzejącą przestrzeń patrzała rozmarzonymi oczami.
 6   1, VI |             uparcie patrzał, nie w przestrzeń lecz na nią. Krewki i wzburzony
 7   2, III|   ściernisko wjeżdżała Domuntówna. Przestrzeń paru morgów przedzielała
 8   2, IV |  zaskrzypiały rozkołysane sosny, a przestrzeń, od skłonu do skłonu widnokręgu,
 9   2, V  |            wzrokiem wpatrzył się w przestrzeń i ze zdumieniem, cicho,
10   3, IV |          szklisto wpatrywały się w przestrzeń. Może przez wyobraźnię wywołana