Tom, Rozdzial

 1   1, III|            że aż uszy stawały mu w ogniu jak czerwone maki. ßrat
 2   1, V  |            rumiane jego policzki w ogniu stanęły. Odwrócił twarz,
 3   1, V  |          Uszy jego nawet stanęły w ogniu. Stojąc pod sapieżanką,
 4   2, I  |        wyszła po chwili z twarzą w ogniu, z drżącymi trochę rękami
 5   2, V  |        chętnie ogrzałabym się przy ogniu...~- To ja zaraz rozpalę!~
 6   2, V  |        śmiechu. A ja, wiesz? jak w ogniu paliłam się we wstydzie.
 7   3, III|          się jak w zamkniętym i na ogniu stojącym kotle. Przed godziną,
 8   3, III|        parzyłem się przy tym samym ogniu i sadzę od niego padającą
 9   3, IV | przyszłości, w blasku jutrzenki, w ogniu ofiary! Nie sąż także zginionymi
10   3, V  |         wzięła. Twarz miała całą w ogniu i łzach.~- Żal mi, wielki