Tom, Rozdzial

 1   1, III|     sprawy. Odtąd na ten punkt obłoków nie zerknął już nigdy. Innym
 2   2, III|      Ale widziane z góry, spod obłoków, wydawać by się musiały
 3   2, IV |   mętną szarością nabrzmiałych obłoków; żadnej woni oprócz suchego
 4   2, V  | jutrzenki rozdarły białą krepę obłoków i końce strzał swoich spuściły
 5   3, I  |       płynące pod niebem stada obłoków. I więcej jeszcze: bo obłoki
 6   3, II |     tle czerwonych zarzecznych obłoków postać pana Benedykta rysowała
 7   3, II |      również na tle czerwonych obłoków czarna, ale znacznie niższa,
 8   3, IV |   białych smug i różnobarwnych obłoków.~Kilka minut wystarczyło,
 9   3, IV |       nieba rozsiały się puchy obłoków szkarłatem i złotem nalanych
10   3, V  |       białe od okrywających je obłoków, pod nim leciały stada jaskółek