Tom, Rozdzial

 1   1, II |      oficjaliści i parobcy świętują, najbardziej pilnować trzeba, aby głodem
 2   1, IV |              obiadu, wypitego wina i najbardziej może z panującego dokoła
 3   1, IV |       wykrzykami mowę tę przerywali. Najbardziej nawet ogorzali i zgrubiali,
 4   1, IV |           smutnie. Raz jednak, wśród najbardziej ożywionej rozmowy, jakby
 5   2, I  | nieprzyzwyczajenie, na koniec i może najbardziej wieczne i nieodparte pytanie:
 6   2, I  |        pytanie: po co?~- Na koniec i najbardziej - z żywością przerwała -
 7   2, I  |            nawet, kiedy tego chciała najbardziej.~- Jak wprzódy w swoim domu,
 8   2, I  |              Olszynce część gruntów, najbardziej od dworu oddaloną, po połowie
 9   3, I  |              i o tym, co on na ziemi najbardziej kochał i za co śmierć poniósł.
10   3, III|         przez szacunek, ciekawość, a najbardziej nadzieję wesołych tańców