Tom, Rozdzial

 1   1, II |     żonatym?~- Ale gdzie tam! od dzieciństwa prawie... jak zwykle pomiędzy
 2   1, III|          w domu krewną swoją, od dzieciństwa sierotę i przez rodziców
 3   2, I  |     sąsiada! Znają się z sobą od dzieciństwa, więc może to taka przyjaźń...
 4   2, II |       bratem i kochaliśmy się od dzieciństwa. Kierujecie ją na lalkę,
 5   2, III|     Domuntówną tak jak prawie od dzieciństwa lubili się... stryj tego
 6   2, IV |        Dziwny to był chłopak. Od dzieciństwa durniem go nazywali, ojciec
 7   2, IV |     sztuka muzyczna, w której od dzieciństwa ćwiczył ją ojciec, ani lekcje
 8   2, V  |  sposobie jedzenia widać było od dzieciństwa nabieraną albo i z krwią
 9   3, I  |       jej postaci. Znający ją od dzieciństwa wiedzieli zresztą, że wybuchliwej
10   3, I  | Andrzejowa o tym nie myślała. Od dzieciństwa w kierunku estetycznym starannie
11   3, II |    młodego Korczyńskiego znał od dzieciństwa, wmieszał się do rozmowy,
12   3, II |         Dom ten znanym mu był od dzieciństwa; a chwilowe wahanie sprawiła
13   3, II |        Był on przekleństwem mego dzieciństwa, kiedy zabijał mi matkę,
14   3, III|       wybaczyć jej trzeba, bo od dzieciństwa mnie znając przyzwyczaić