Tom, Rozdzial

 1   2, III|    biednym był ten, który, jak ów Ładyś z chłopska mówiący a bujną,
 2   2, III|       bosy i cały w płótno ubrany Ładyś; na drugim, pustym, z grubą
 3   2, III|        pracujących patrzał.~- Hej Ładyś! - na całe ściernisko rozległ
 4   2, III|        lat kilkanaście, barczysty Ładyś i żona jego, wysoka, muskularna,
 5   2, III|             A taki koniec, że ten Ładyś; złodziej, na wszelki kłosek,
 6   2, III|            Fabian, upamiętaj się! Ładyś, rzuć widły!~W kilka minut
 7   2, III|         wozie, na którym siedział Ładyś w podartym nieco odzieniu
 8   2, IV |            którzy jak na przykład Ładyś i ćwierci beczki na swojej
 9   3, III|         czy, jak go tam nazywano, Ładyś Osipowicz, ten, co miał
10   3, IV | podarowała! - zawołał kruczowłosy Ładyś Osipowicz na błękitnooką