Tom, Rozdzial

 1   1, V  |          człowiek otulał się swą kapotą, głową w wielkiej baraniej
 2   1, VI |          włosami. Śnieżnie biała kapota nie była bielszą od włosów
 3   2, III|   ruchach otulał się wtedy swoją kapotą, cofał się i usuwał. W zagrodzie
 4   2, III| instynktowym ruchem otulając się kapotą, cofnął się nieco. W oczach
 5   2, III|       trwożnym ruchom otulił się kapotą: Nie uścisnął też ręki Witolda,
 6   2, III|     trwożnym ruchem owijając się kapotą przemówił Anzelm.~- Nic
 7   2, V  |          tył nieco uchylić się i kapotą otulić się spróbował.~-
 8   2, V  |      młody głupi! - otulając się kapotą i trochę na synowca rozgniewany
 9   3, III|     ściślej jeszcze otulając się kapotą, z oczami w jeden punkt
10   3, III|         połyskiwała z dala biała kapota jej dziadunia. Zaraz bowiem