Tom, Rozdzial

 1   1, II |       śmiała się z cicha, trochę filuternie i zalotnie. Ale nic wyrazić
 2   1, II |       przywiodły. Uśmiechnął się filuternie, dłonią po kolanie uderzył;
 3   1, IV |        Che, che! - zaśmiał się i filuternie na córkę spojrzał - albo
 4   1, IV |        czasem i uśmiechał się to filuternie i niedowierzająco, to smutnie.
 5   1, V  | koniczynie już dziś i zaorałem!- filuternie sprzeciwił się jeszcze Jan.~-
 6   2, III|      przestępując, głową kręcąc, filuternie oczami błyskając, tajemniczo
 7   2, III|   potwierdzam i nie zaprzeczam - filuternie odpowiedziała dziewczyna.
 8   3, II |         Spojrzał na nią z boku i filuternie.~- A teraz nie nudzisz się? -
 9   3, II |    admiracją na Justynę patrzał. Filuternie i uniżenie przymilone jego
10   3, II |        koźle stajennego chłopca, filuternie uśmiechał się do siebie