Tom, Rozdzial

1   1, II |         chwili bezpośrednio nie zwracał się do niej i nawet na nią
2   1, V  |       na ciekawych sąsiadów nie zwracał żadnej uwagi i powoli, ale
3   1, VI |      przystawał czasem i twarzą zwracał się ku otwartemu oknu w
4   2, III|      się i głowę w stronę rzeki zwracał.~- Nie można, Sargas, nijak
5   2, III|        Jan z dala jeszcze twarz zwracał i wzrok wytężał. Z drogi,
6   3, II |  myślisz - wciąż do parobka się zwracał - że ja ci to daruję? Żniwiarkę
7   3, III|    Fabian właśnie ku niemu mowę zwracał:~- A tobie, mój zięciu,
8   3, III|       się w gumnie, pilną uwagę zwracał, wyprostował się i z gniewu
9   3, V  | Zygmunta, który u ściany stojąc zwracał ku niej twarz widocznie