Tom, Rozdzial

1   1, I  |        aby mnie i ojcu tych kilku własnych naszych groszy na odzienie
2   1, III|         niektórych zdań lub imion własnych trzemá nic nie znaczącymi
3   1, V  |      tylko mojej biedy, co jej we własnych żądaniach wynajdę.~- Jakież
4   1, V  |           Wszystko to jest robota własnych rąk naszych: i ten płot
5   2, II | przybrudzonym szlafroku, z trochą własnych włosów rozczochranych nad
6   2, II |       powieki. Może wstydziła się własnych wahań i namysłów. Wypadkiem
7   3, II |       Pamiętała wybornie o swoich własnych wstrętach i nieudolnościach.
8   3, II |        najprędzej... bo lękam się własnych ust... o!...~Nie dokończyła,
9   3, III|        pulsy jej życia i losów we własnych losach i żyłach czujący.