Tom, Rozdzial

1   1, II|         niech swoich robótek i swojego słabego zdrowia patrzy,
2   1, IV|    ukośnych spojrzeń i zajęcia swojego wcale dla niej nie przerwały;
3   2, I |       rozczochrana i z tołubka swojego rozebrana Bronia znała się
4   2, V |      nazwał, że Cyganie zawsze swojego konia we wszelakie błyskotki
5   2, V | uchyliła po cichu drzwi pokoju swojego ojca. Rozlegające się w
6   3, I |       niż na swoim, bo na syna swojego sumieniu czuła odpowiedzialność
7   3, II|        bądź na uniżonego sługę swojego łaskawą!" I wszyscy zresztą,
8   3, II|   zapracuj się, a poprawy losu swojego nie otrzymasz...~- I ziemi
9   3, IV|      ja przyszłam, żeby łgać i swojego postąpienia wypierać się,