Tom, Rozdzial

 1   1, II |         Familia... i on sam...~Dłużej rozmawiać nie mogli, bo
 2   1, V  |    podsycały się wzajemnie. Im dłużej grał, tym posuwiściej i
 3   1, V  | Uśmiech zniknął z jego twarzy. Dłużej i śmielej niż dotąd popatrzył
 4   1, VI |    para ludzi...~Mówiłby pewno dłużej, ale Jadwiga ręce wzdłuż
 5   1, VI |   jednak znowu podniósł oczy i dłużej popatrzał na zbladłą nieco
 6   2, III|     niezmiernie dbano. Kobiety dłużej niż zwykle przesiadywały
 7   2, IV |     lasami; albo płynąć trzeba dłużej, z pół godziny, i wylądować
 8   2, IV |    toczyły się i turkotały, to dłużej, to krócej, to prędko, to
 9   2, IV |       żałuje, że wycieczka ich dłużej nie trwała.~- To i chwała
10   2, V  |        wuju - rzekła z cicha í dłużej, serdeczniej niż zwykle
11   3, I  |        w nieporozumieniu z nim dłużej nad dwie godziny - przechodziło
12   3, I  |       do jej pięknego pokoju i dłużej lub krócej u kolan jej przesiadywali.
13   3, II |       nic: skrzypiącego drzewa dłużej! My z panem dobrodziejem
14   3, IV |     Nie mógł słuchać. Nie mógł dłużej słuchać tych dźwięków i