Tom, Rozdzial

1   1, VI |      pewno! Żeby nie! A ma się rozumieć!~Inny, bardzo znać ubogi,
2   3, I  |     się nie słyszeć go lub nie rozumieć. Na koniec dnia pewnego
3   3, I  |        zbyt oświecony, aby nie rozumieć, że wizja, której doświadczyła,
4   3, II |       ani kochać nawzajem, ani rozumieć jej nie mógł, wzbierał w
5   3, II | haftować drugą.~- Przez co mam rozumieć - podjął Zygmunt - że nie
6   3, II |   najwięcej idzie. I jakże nie rozumieć? Soki ziemi, chleb cierpienia,
7   3, III|     Przyjdzie! a jakże! ma się rozumieć, że przyjdzie! Nie chciała,
8   3, III|  powoli zawtórował:~- A ma się rozumieć! Nieboszczyk pan Andrzej
9   3, IV |     ścigać wzrokiem, a potem i rozumieć przestawał różne oddalone