Tom, Rozdzial

1   1, II | roślinności, sama nawet starość niskiego domu i niejaka dziwaczność
2   2, I  |        na tyki sięgające prawie niskiego dachu. Z tyłu domu znajdował
3   2, I  |   zwolna podniosła się ze swego niskiego siedzenia i z powolnością
4   2, III| jaśniała twarz Justyny, kiedy z niskiego siedzenia swego oczy na
5   2, III|        jakby zaraz zsunąć się z niskiego siedzenia swego i do jej
6   2, III|       ręku. Ona podniosła się z niskiego siedzenia swego i przed
7   2, IV |      uwydatniający piękne linie niskiego jej czoła i nie zwijała
8   2, V  |         aż do białości desek. U niskiego sufitu grube, wapnem pobielone
9   2, V  |        się, własnego domu, choć niskiego, i własnej woli przy mężu