Tom, Rozdzial

1   1, V  |      by mogła zawiesić kotwicę nadziei jakiejkolwiek, choćby z
2   2, III|       koloru, idący tu pewno w nadziei zobaczenia Antolki, do której
3   2, III| wieczerzy! Ja tu przyszedłem w nadziei, że na tę wieczerzę zaproszony
4   2, V  |     zawodności ludzkich walk i nadziei, teraz poznał zmienność
5   3, I  |   lokaja.~Miała jeszcze trochę nadziei, że pojechał nie do Korczyna,
6   3, II |       ale on, roznamiętniony i nadziei zwycięstwa nie tracący,
7   3, II |   głowie, na którą, Boże! Ileż nadziei, ileż jej cudownych marzeń
8   3, II |     wiecznej, chociaż dalekiej nadziei podobny, lecz więcej nic,
9   3, IV |        powracającą falą wiary, nadziei, czarodziejskich i bohaterskich