Tom, Rozdzial

1   1, V |     wstała. Znać pierwszą jej myślą było pożegnać tych ludzi
2   2, IV| uśmiechem w oczach.~- Państwo myślą - zaczął - że człowiek w
3   2, V |       mnie po twarzy, ale oni myślą, że to od śmiechu... Jeden
4   3, I |   istoty czującej, że sercem, myślą, smakiem wzniosła się nad
5   3, I |      ona go się zrzeknie? Kto myślą przynajmniej, żalem, uwielbieniem
6   3, II|   gryzienie siebie popielcową myślą:~"Prochem jesteś!" z dodatkiem: "
7   3, II|   brzegowi rzeki biegłam... z myślą, że śmierć jest lepszą niż
8   3, IV|       nam w żyłach, z mózgiem myślą, z sercem tętnią... one
9   3, V |       długim wąsem mruczał. - Myślą; że świat do góry nogami