Tom, Rozdzial

1   1, I  |       Te oczy zdawały się być jedynym bogactwem tej biednej, zestarzałej,
2   1, II |    cicha - mnie się zdaje, że jedynym lekarstwem pewnym byłoby
3   1, III|     okolicznej mowie była ona jedynym grobowcem najstarszego z
4   1, III|      Szczęściem było dla niej jedynym, że lubiła czytanie i ręczne
5   2, I  |  choćby dlatego, że siedzi na jedynym miejscu, na którym z gościem
6   2, II |   Myślała zawsze o nim jako o jedynym człowieku, który ją rozumiał
7   2, V  | Chryste!... miejsce po bracie jedynym już i zastygło, żonka jego
8   3, I  |      upokorzoną się czuła tym jedynym rozdźwiękiem, który w zupełnej
9   3, IV |   pokój ten był pustynią a on jedynym jej mieszkańcem. Jednak