Tom, Rozdzial

 1   1, II | zawiązać rozmowę z panem domu. Czynił to~nawet z pewnym przymileniem,
 2   1, II |       jakim wymówioną została, czynił ją obojętną i trochę rubaszną.~-
 3   1, II |        śmieszniejsze wysilenia czynił staruszek.~Nieznajomy człowiek,
 4   1, III|   wyrastało cztery. Z początku czynił to niezgrabnie i zawsze
 5   1, IV |        zwierzeniami, które jej czynił, obrażoną, ale obrazę zwyciężała
 6   1, V  |      nic i żadnych wysileń nie czynił. Wprawdzie ten wychowaniec
 7   1, V  |         Pomimo usiłowań, które czynił, aby okazać się grzecznym
 8   2, II |     uchu szwagra tak, jakby to czynił posąg, i szepnął:~- Nie
 9   2, II | człowieku, który ją rozumiał i czynił wszystko, co od niego zależało,
10   2, III|     silnemu bratu. Wszystko to czynił powoli, z leniwymi ruchami,
11   2, III|      słońca aż do jego zachodu czynił wszystko, co do czynienia
12   2, IV |   uwagą, Jan od czasu do czasu czynił głową znaki potwierdzenia
13   3, II |   najusilniejsze starania o to czynił. Egzekwować będzie należną
14   3, III|    znajomych witając, a gdy to czynił, oprócz okuć bryczki i aksamitnej