Tom, Rozdzial

1   1, III| zaledwie przysłał bratu wieść, iż w tych dalekich stronach
2   2, II |       mu dobrodziejstwo uważa, iż tak długo nie żądano od
3   2, II |      że przypuścić było można, iż na chwilę o szwagrze i ciężkim
4   2, II |     zaczęła. Widać było także, iż wieść, którą oznajmić miał,
5   2, V  |     wnuczki. Zdawać się mogło, iż szeptem mówiła dlatego,
6   3, I  |        w tym znaczeniu wodzem, iż kiedyś, w przyszłości, zaświeci
7   3, I  |    pewny, tak pewny, jak tego, iż żył i oddychał, że trzeba
8   3, II |      odzywał, rozumiał dobrze, iż wszystko, o czym przy stole
9   3, III|      zaczęła, że smętnie jest, iż lato kończy się, a zaczyna