Tom, Rozdzial

1   1, I  |      świeciły od słońca jak wielkie iskry; kilka strzech nowych mieszało
2   1, III|        rozlegało, z błękitnych oczu iskry sypał, potężnym barytonem
3   1, IV |        podobnych, zdawały się sypać iskry i tryskać płomienie. Z żywością
4   1, IV |            a z oczu posypały się mu iskry - i nie obraziłeś mię wcale,
5   1, V  |           nikłe, lecz prawie wesołe iskry. Po Justynie znać też było,
6   1, V  | przygarbione plecy prostował; nikłe iskry zlały się mu w źrenicach
7   1, V  |       silnej piersi, a przed oczami iskry sypiącymi świat może zakręcił
8   2, V  |        rumieńcem, z oczu sypały się iskry. Dziadka, który w chwilach
9   3, II |              a z oczu sypały się mu iskry. Uczynił zrazu ruch taki,