Tom, Rozdzial

1   1, II |          minutami wróciła ze swej dalekiej przechadzki. Wielki słomiany
2   1, VI |     wiekami, jak było w tej porze dalekiej, gdy dwoje jakichś ludzi
3   2, II | Zamyślenie jej, marzenie, tę nutę dalekiej pieśni, którą dziś wraz
4   3, I  |           rzeki, wielką i małą, w dalekiej perspektywie widać było
5   3, II |      trochę brwiami i migocącym w dalekiej głębi oczu zatrwożeniem.
6   3, II |      ideału, do wiecznej, chociaż dalekiej nadziei podobny, lecz więcej
7   3, III|         lud, ale lud, za którym w dalekiej przeszłości jaśniało słońce
8   3, III|        otworzyły się także; oboje dalekiej nucie zawtórzyli:~Ty pójdziesz
9   3, IV |        doskonale widzialny moment dalekiej przeszłości. Otworzyły się