Tom, Rozdzial

1   2, IV |                             IV~Czółno wysłane gałęźmi srebrnej
2   2, IV | dotknięciem wiosła zaszumiała, czółno zakołysało się i z przybrzeżnej
3   2, IV |        spadnie, che, che, che!~Czółno Jana otarło się prawie o
4   2, IV |  wzgórzami zbałwanione piaski. Czółno wiozące dwoje młodych ludzi
5   2, IV |      Lepiej już płynąć. Z wodą czółno strzałą poleci... minut
6   2, IV | wzburzony szlak rzeki, na małe czółno, które pod silnie przyciskającym
7   2, IV |     jej pod głowę wyściełające czółno gałęzie topoli i szybko,
8   2, IV |   plamami usianym szlaku rzeki czółno strzałą mknęło, wciąż ukośnie,
9   3, III|     Mogiły zawiozło.~- Dobrze!~Czółno to stało u stóp Anzelmowej