Tom, Rozdzial

1   1, V |      Często rozmawiam z nim w ciszy nocnej i błagam Boga, aby
2   1, V |       tym rozchodzącym się po ciszy polnej nie było nic smutnego;
3   1, V | widziany powiał na nią czarem ciszy i świeżości.~- Śliczna zagroda! -
4   1, V |    tym wszystkim, w głębokiej ciszy, dzwonił w drzewach świegot
5   2, I |     dębu szeroko i potężnie w ciszy i dostatkach rodzicielskiego
6   3, I |      postać zachowywała coś z ciszy i powagi znamionujących
7   3, IV|       obraz, stało w zupełnej ciszy i pustce powietrza. Rybitwy,
8   3, IV|   panowała wielka.~Wtem wśród ciszy od dalekiego punktu okolicy
9   3, IV|  Gwiazdy gasły, świat tonął w ciszy i rozwidniał się łagodną,