Tom, Rozdzial

1   2, IV|         choć z pozoru powietrze wydawało się nieruchomym, unosiły
2   2, IV|         światłości słonecznych. Wydawało się to świetną, zawrotną,
3   2, V |          co bawiło i radowało - wydawało się samą marnością. Pójdę,
4   2, V | świadectwa, które tyle już razy wydawało mi moje zwierciadło, ośmieliło
5   3, I |          bo niepodobnym jej się wydawało; aby duchy ludzkie jak zdmuchnięte
6   3, I |         mniemaniu swoim stanął, wydawało mu się brzydkim, niegodnym
7   3, II| wiedzieć dlaczego, to, co innym wydawało się pochlebnym i zaszczytnym,
8   3, II|     lękałam się tego, co mi się wydawało ostatnim, najgłębszym poniżeniem...