Tom, Rozdzial

1   1, II| pochylony, mówił do niej o czymś półgłosem, z wyrazem ubolewania naprzód,
2   1, IV|       uśmiechem na bladej twarzy półgłosem przemówił:~- Zdaje mi się,
3   2, I |   przywoływała dziewkę kuchenną, półgłosem rozkazując jej wnieść do
4   2, V |          niej a daleko więcej do półgłosem smutnych myśli i wspomnień
5   2, V |          długim milczeniu Anzelm półgłosem i powoli znów mówić zaczął:~-
6   3, IV|          pas światła przechodząc półgłosem powtórzył:~- W grobie! gdybyż
7   3, IV|        przybyły kilkanaście słów półgłosem przemówił, na twarz mu wybuchnęła
8   3, IV|     łagodną, cichą, nawet mówiła półgłosem. Jaśmont na bryczkę swoją