Tom, Rozdzial

1   1, II |           mała i zwiędła jej twarz okryła się najjaskrawszym karminem;
2   1, IV |        kanapy i szeleszcząc suknią okryła bogatym i błyszczącym haftem
3   1, IV |         walczyła z sobą tak, że aż okryła się rumieńcem wysilenia.
4   2, II | pocałunkami jej włosy, oczy i usta okryła. Zarazem do wnętrza spiżarni
5   2, IV |           ją na towarzyszkę, którą okryła ona od szyi do stóp, a sam
6   3, II |       Fabiana twarz zmarkotniała i okryła się mnóstwem zmarszczek.
7   3, II |        mnie, Widziu?~Ciężka chmura okryła rozjaśnioną przed chwilą
8   3, III|        umierać!~- Jak koń cygański okryła się blachami i myśli, że