Tom, Rozdzial

 1   1, I  | śpieszyłam bardzo, bo Emilka była chorą i goście mieli na obiad
 2   1, III|       które czyniły ją smutną i - chorą. W tym odludnym i cichym
 3   2, II |           nie otwierał, daj Boże! Chora... chora... wieczne głupstwo!
 4   2, II |      otwierał, daj Boże! Chora... chora... wieczne głupstwo! Już
 5   2, II |           głupstwo! Już jeżeli ja chora, to któż zdrowy? Powiadam
 6   2, II |        nieopisaną poiła i karmiła chorą różnymi zaradczymi środkami,
 7   2, II |         na górę po zażądane przez chorą ziółka, w przechodzie zagadał:~-
 8   2, II |         Suknia dobra - zaszeptała chora - ale kokarda zmięta i buciki
 9   2, II |       panny służącej przywołując, chora ruchem zmęczenia i nadzwyczajnej
10   2, II |    francuskie podróże po Egipcie, chora czytania tego słuchała w
11   2, II |         się swoje wyrzekając, nad chorą; o której zapomniała, użalając
12   2, V  |             szepnęła Justyna - ty chora jesteś na prawdę i ciężko.
13   2, V  |           dzieci wymyślają, że ja chora. Zdrowszej ode mnie na świecie
14   3, II |     zaczęły. Przed chwilą właśnie chora uspokoiła się nieco i zdawać