Tom, Rozdzial

1   1, V |   miesiące, zrazu energicznie i uparcie, a potem coraz słabiej go
2   1, V | przerwana płachtą zoranej roli, uparcie odradzała się wraz za nią
3   1, VI|       grobowiec i w pamięci jej uparcie powtarzać się zaczęła strofa
4   1, VI|       wsparty o drzewo i długo, uparcie patrzał, nie w przestrzeń
5   2, I |             Ale jakiż koniec? - uparcie zapytywała kobieta.~- Moja
6   2, II|  powtarzało się w jej myśli tak uparcie, jak uparcie wiła się po
7   2, II|      jej myśli tak uparcie, jak uparcie wiła się po niej owa daleka