Tom, Rozdzial

  1   1, I  |              owsów i jęczmion.~Wśród tej wesołej przyrody ludzie
  2   1, I  |             dwie kobiety. Szły one z tej samej strony, z której wracali
  3   1, I  |        powiewającymi końcami. Oprócz tej mantyli zaopatrzonej w płócienny
  4   1, I  |            się być jedynym bogactwem tej biednej, zestarzałej, złośliwej
  5   1, I  |             podsycaną, a dziwną przy tej sczerniałej, w dłoni czasu
  6   1, I  |          szczęście lub rezygnacja, w tej młodej i świeżej, ale niespokojnej
  7   1, I  |         powyrastały, słowo honoru!~W tej chwili za rozmawiającymi
  8   1, I  |              to - rzekła - poszło od tej historii twojej z Zygmusiem
  9   1, I  |            czasem?~- Nie.~Z krótkiej tej odpowiedzi poznać można
 10   1, I  |         powinien! Bardzo słusznie!~W tej chwili wóz zrównał się ze
 11   1, I  |              były jak turkusy i że w tej chwili przeleciała w nich
 12   1, I  |        pieśni, błazen!~Justyna uwagi tej nie słyszała. Gorący płomień
 13   1, I  |        krzyknęła prawie: ~- A koniec tej pieśni znasz? Naturalnie,
 14   1, II |              w tym stuletnim domu, o tej rzece czasu, która nad tym
 15   1, II |            do innego gatunku, ale do tej samej familii istot. Nieco
 16   1, II | wykrzyknikami. Jednak żaden z nich w tej chwili bezpośrednio nie
 17   1, II |          przyłożyła do czoła; może w tej chwili uczuła ból głowy,
 18   1, II |              i winszuję sobie, żem w tej pustej okolicy znalazł dom
 19   1, II |            Teresy Plińskiej, która w tej chwili z zachwyceniem przypatrywała
 20   1, II |           cóż, panie dobrodzieju, na tej nędznej folwarczynie mielibyśmy
 21   1, II |             gotowalnia jego żony. Od tej gotowalni zaleciały go zmieszane
 22   1, II |          ciekawie i jakoś drwiąco. W tej chwili kędyś z dołu słyszeć
 23   1, II |        rzucił na pana domu, bardzo w tej chwili zajętego rozmową
 24   1, II |       pulchną, rumianą twarzą. Wśród tej twarzy pulchne, rumiane
 25   1, II |     roztargnieniem przypatrywali się tej scenie przez jedno z okien
 26   1, III|            Bohatyrowicze. Mieszkańcy tej wsi mieli kiedyś pergaminy
 27   1, III|        krzyki płynąc w dal po falach tej rzeki! Brzmiałyż tam i huczały,
 28   1, III|             tego boru i na rozłogach tej gładkiej równiny, takie
 29   1, III|           Mogiłą. Kto pierwszy nowej tej nazwy użył i jakimi były
 30   1, III|             można było, że czyniła w tej chwili bolesne dla siebie
 31   1, III|            Chciałbym, żebyś ty żył w tej samej stronie, co ja, i
 32   1, III|             się zechciało diabelnie!~Tej nocy jeszcze bratu odpisał
 33   1, III|             których zadowalnienia na tej pustyni i wśród tych nudów
 34   1, III|              nie zechcesz mi odmówić tej drobnostki... Wszak i dotąd
 35   1, III|              obu rękami zakrył...~Od tej pory pani Emilia przestała
 36   1, IV |             u okien sztory, nadawało tej zastawie bogate połyski.
 37   1, IV |            ale jak ogólnie w okolicy tej wiedziano, wszelka zalotność
 38   1, IV |            dwoma laty z Zygmuntem do tej okolicy przyjechała, ale
 39   1, IV |             Istotnie, opowiadał on w tej chwili dwom towarzyszom
 40   1, IV |           Pomyślałem sobie właśnie w tej chwili - więcej jeszcze
 41   1, IV |             i Zygmunta wysunął się w tej chwili młodziutki, dwudziestoletni
 42   1, IV |            jednego z obecnych tu i w tej chwili na ganku siedzących
 43   1, IV |          otwierał wąskie usta. Był w tej chwili upostaciowaniem doskonałego
 44   1, IV |        nowych książkach i słynnych w tej chwili kompozycjach muzycznych
 45   1, IV |             na oczy i usta czyniąc w tej chwili twarz jej daleko
 46   1, IV |          razem nic, aby przeszkodzić tej zresztą dość pospolitej
 47   1, IV |          smutku. Ale jakichkolwiek w tej chwili doświadczała uczuć,
 48   1, IV |           jakimkolwiek drukiem, przy tej okoliczności mówili o krajach
 49   1, IV |            Gospodarz domu w rozmowie tej najmniejszy przyjmował udział.
 50   1, IV |              się i nie wywiercisz. Z tej strony ci w skórę i z tamtej...
 51   1, IV |            głośnym śmiechem, jakby w tej chwili zwykła dystynkcja
 52   1, IV |              zerwał się z krzesła. W tej samej chwili jedna z pań
 53   1, IV |              czoła i gardła, jakby w tej chwili dostawać zaczynała
 54   1, IV |        bardzo skromnie i ubogo. Spod tej sukni ukazujące się małe
 55   1, IV |             białe czoło, z którego w tej chwili zniknęły wszystkie
 56   1, IV |               Czy nie myślisz czasem tej biednej dziewczyny bałamucić?
 57   1, IV |        odpowiedział:~- Może...~Ale w tej chwili nie mógł znać długo
 58   1, IV |        dodała: - Wiem, wiem dobrze o tej pierwszej miłości... wszyscy
 59   1, IV |     dotkliwie udręczonego dziecka. W tej chwili Zygmunt Korczyński
 60   1, IV |     kartowego stołu przypatrywał się tej scenie, ironicznie trochę
 61   1, IV |          przed nią dziewczyny. Ale w tej chwili u końca sali rozległ
 62   1, V  |       tajemniczego i pociągającego w tej ścieżce utopionej na dnie
 63   1, V  |            wypadkiem znalazła się na tej ścieżce i nie myślała wcale
 64   1, V  |           posiadał wszystkie zadatki tej przyszłej swojej postaci.
 65   1, V  |        koniec zażądał rozmówić się o tej sprawie z Zygmuntem. Rozmówił
 66   1, V  |            człowiek ten chce znowu w tej pustce rozpalić płomię,
 67   1, V  |              pośród złotych liści. W tej samej chwili, za zbożem,
 68   1, V  |          mało posiadała wiadomości o tej ziemi, po której stąpała
 69   1, V  |           przypatrywała się nigdy. W tej chwili dziwiła ją pozorna
 70   1, V  |             własnej i uzdatnienia do tej pracy, którą przez całe
 71   1, V  |           grzecznym i przystojnym. W tej chwili przecież żywość i
 72   1, V  |           górę i zamyślił się, ale w tej chwili w owsie zaszumiało
 73   1, V  |         pozoru obcą kobietę, która w tej chwili wcale go nie słuchając
 74   1, V  |        wyglądały. Dom, w samej głębi tej sporej przestrzeni stojący,
 75   1, V  |        przemoc, którą ten oszalały w tej chwili chłopak na nim wywierał,
 76   1, V  |         różowymi makami brzęczały. Z tej ławki podniosła się wysoka
 77   1, V  |         Justynie znać też było, że w tej zagrodzie, napełnionej urodzajnością
 78   1, V  |              wszystko nasze... i dla tej przyczyny trzymamy się jego
 79   1, V  |             wiedzieć czemu, stanął w tej chwili młody człowiek w
 80   1, V  |        kochała, ale wydało się jej w tej chwili, że było to bardzo,
 81   1, V  |         bardzo, niezmiernie dawno. W tej chwili także uczuła, że
 82   1, V  |          pomiędzy nią, stojącą wśród tej zagrody, a nim, przesuwającym
 83   1, V  |             czoło i oczy. Coś znać w tej chwili wezbrało w tej szerokiej
 84   1, V  |              w tej chwili wezbrało w tej szerokiej i silnej piersi,
 85   1, V  |               ale nie skończył, bo w tej chwili rozległ się u płota
 86   1, VI |           kroków ukazywały się wśród tej zielonej powodzi coraz inne
 87   1, VI |          kolczastymi kwiatami ostów. Tej dzikiej zarośli spod płotów
 88   1, VI |             aż na pola rzucił strofę tej samej pieśni, którą niedawno
 89   1, VI |            zmarszczek, okryta była w tej chwili wyrazem nieprzytomnego
 90   1, VI |    odpowiedział:~- Już uspokojony!~W tej chwili bardzo blisko zagrody
 91   1, VI |             słoneczne przeciągało po tej gęstwinie szeroki pas złoty,
 92   1, VI |        jasnych olszyn i brzóz, ale w tej głębi nie było ich prawie.
 93   1, VI |         ściany przepaści i stojący w tej cichej pogodzie szybą błękitu
 94   1, VI |         przeszło wiekami, jak było w tej porze dalekiej, gdy dwoje
 95   1, VI |             zbladłą nieco i smutną w tej chwili twarz młodej kobiety.
 96   1, VI |        posyłki jemu sprawiali, i dla tej przyczyny mieli oni nazwanie
 97   1, VI |            bawoły obłaskawiali i dla tej przyczyny nazywali się bawolniki.
 98   1, VI |       żadnego ludzkiego plemienia. Z tej strony rzeki i z tamtej
 99   1, VI |        dwadzieścia roków minęło im w tej męce, kroplami rozkoszy
100   1, VI |        puszczy puściły się pogłosy o tej parze ludzi, że przemyślnością
101   1, VI |              wyhodowało nad brzegiem tej wody, w cienistościach tej
102   1, VI |           tej wody, w cienistościach tej puszczy, pod okiem jednego
103   1, VI |              Cecylia pierwszy raz na tej ziemi nogi swoje postawili...~
104   1, VI |              Cecylia pierwszy raz na tej ziemi nogi swoje postawili.
105   1, VI |             on myśliwiec i właśnie w tej porze, kiedy mu to doniesienie
106   1, VI |            nich rybami. Co do rzeki, tej w dole płynącej król z oddali
107   1, VI |         niską była, pokąd do puszczy tej nie zaszedłem, gdzie wszystkie
108   1, VI |           dla jakiej przyczyny my na tej ziemi siedzimy.~Potem głosem
109   1, VI |          mniejszych i dotrwaliśmy do tej pory. Teraz szlachectwo
110   1, VI |            się zdawało, że słuchając tej popędliwej skargi młodzieńczej
111   2, I  |              zza drzew pasące się na tej zarzecznej płaszczyźnie
112   2, I  |          gorącą od hładyszy, które w tej chwili od ognia odstawiała,
113   2, I  |            ogromnie. Na rok trzeci w tej samej klasie pozostać nie
114   2, I  |           sił uciekając i w ucieczce tej ukazując podarte podeszwy
115   2, I  |           nisko pochylony; złożył na tej ręce pocałunek nie ceremonialny,
116   2, I  |               Czy nie mogłeś uniknąć tej epidemii? Skąd ją wziąłeś?
117   2, I  |          rozmowy dwojga krewnych dla tej małej, rozczochranej, czarnookiej
118   2, I  |             Marty Korczyńskiej... od tej oryginalnej starej panny...
119   2, I  |         powtórzył.~- Szczególniej od tej swojej historii z Zygmuntem
120   2, I  |            wiemy dobrze, dlaczego do tej lub tej kobiety pociąg czujemy...
121   2, I  |          dobrze, dlaczego do tej lub tej kobiety pociąg czujemy...
122   2, I  |             opartym i gęsto, gęsto w tej chwili drobnymi zmarszczkami
123   2, I  |             ona żartobliwej poprawki tej nie słysząc mówiła dalej :~-
124   2, I  |            także przyzwyczajeniami w tej chwili walczyła dobrodziejstw
125   2, I  |             z czym przychodzą, ale w tej chwili nie mogła cierpliwie
126   2, I  |            prostu, trudno jej było w tej chwili stać na miejscu.
127   2, I  |              ani na krok dziewczynki tej nie opuszczając? I ojcu
128   2, I  |   Zaniepokojone serce matki na widok tej młodej pary uspokoić się
129   2, II |            zdrowy? Powiadam ci, że w tej ścianie pięścią dziurę zrobię,
130   2, II |          naczyń. Widocznie w fortecy tej bawiono się wybornie. Z
131   2, II |           drzwiami głos gruby, ale w tej chwili miękki i go korny,
132   2, II |              bardzo podobnym. Oprócz tej lampy do późna zwykle paliła
133   2, II |              znała trzy obce języki. Tej nocy książkę, którą czytały,
134   2, II |                które stroją się...~W tej chwili na pochylonej ku
135   2, II |        pierwszych zaraz słowach jego tej sprawy tyczących się drgnął,
136   2, II |        trochę zagniewane, frunęły ku tej stronie salonu, w której
137   2, II |        niebogatym hrabią. O nim to w tej chwili, o tym przyszłym
138   2, II |           więc w tym roku na połowie tej sumy poprzestali... Kilka
139   2, II |             wiele, ale sprawienie im tej przyjemności było prawdziwą
140   2, II |           żądano od niego wypłacenia tej sumy. Potem, z kolei, eksplikował
141   2, II |             chociaż jakim sposobem z tej lichwy wylezie, gdy raz
142   2, II |           dworu i niezmiernie się do tej roboty zapalił. Znalazł
143   2, II |              oczy.~- Siostra moja nn tej samej znajduje się drodze
144   2, II |          narażę się już nigdy.~Ale w tej samej chwili, innym znowu
145   2, II |           był bardzo od poetyzowania tej postaci, która na domowym,
146   2, II |              gęstwiną włosów. Pośród tej grubej, czerwonej, obrosłej
147   2, II |          szczególny i zaciekawiający tej głowie należącej do potężnie
148   2, II |  późniejszych latach zbiegał razem z tej góry i, tak jak teraz, siadał
149   2, II |              do łódki, przy której w tej chwili na kształt posążka
150   2, II |         pudełka i flakony; a w pracy tej czasem tylko dla odpoczynku
151   2, II |     pośpieszył z oznajmieniem paniom tej wizyty. Usta pani Emilii
152   2, II |            uwiędłą różę, osadzona na tej młodej, białej; delikatnej
153   2, II |       Justynko? Trzeba biedaczce dać tej mikstury, bo jeszcze znowu
154   2, II |        wspomnień biła jej do głowy z tej małej książki, którą dawniej
155   2, II |           wiersz, każdy niemal wyraz tej książki był d1a niej niby
156   2, II |              o sobie jednak, tylko o tej naturze, której wtedy wydawali
157   2, III|                  III~W porze żniw na tej rozległej równinie ziemia
158   2, III|           pojedyncze mieszały się na tej szerokiej równinie w chaos
159   2, III|        zaśpiewała znowu Fabianowa.~W tej chwili wóz ciągnięty przez
160   2, III|             prace, dzieje wpadały do tej wielkiej, ciemnej pustki,
161   2, III|      ścierniska zjeżdżał na drogę. W tej samej chwili z drogi na
162   2, III|         doprowadzi! cha, cha, cha!~W tej chwili Justyna, która pod
163   2, III|            niż to czyniły tamte, i w tej postawie nieruchomą przez
164   2, III|            nie przyrzekał, a ten pan tej pannie przyrzekał i nie
165   2, III|              i romansowych mówiła.~W tej chwili na brzegu ścierniska
166   2, III|           zatopił i coraz dumniej po tej części państwa swego kroczył,
167   2, III|            swej wysokości, dziwnie w tej chwili poważnym i zamyślonym
168   2, III|               Tylko w nierozwikłanej tej mieszaninie długich uszu
169   2, III|             się po chmurność, a my w tej pochmurności tak jak prawie
170   2, III|           oderwać będzie trudno, dla tej przyczyny i nazywa się ona
171   2, III|              duszna choroba jakaś!~W tej chwili Anzelm niezwykle
172   2, III|             sprzęty znajdujące się w tej izdebce. Nad łóżkiem wisiały
173   2, IV |           ptak ma przemyślność, że w tej twardej i gołej skale mieszkania
174   2, IV |            się też czego innego...~W tej chwili usłyszeli żałosne
175   2, IV |            jakiej przyczyny?~- A dla tej, że przed zachodem słońca
176   2, IV |             się, jakby duszę swoją w tej rzece zostawiał; tak pilno
177   2, IV |              do wojska pójdzie i dla tej przyczyny nich tam wielka
178   2, IV |              już od krańca do krańca tej pustki nie było nic prócz
179   2, IV |         zdziwieniem przesuwał się po tej pustyni, której nie widziała
180   2, IV |        tysiąc razy mnie pocałował. W tej samej minucie pan Andrzej
181   2, IV |      szumienie wiatru naśladujące. W tej cichości i w tym szumieniu
182   2, IV |           towarzyszce swej całkiem w tej chwili zapominać się zdawał;
183   2, IV |            Jan, jakby obecność jej w tej chwili sobie przypominając
184   2, IV |              i popatrzy!~Stanęła i w tej chwili dopiero spostrzegła,
185   2, IV |         znajduje się w głębi boru. W tej chwili też po raz pierwszy
186   2, IV |             była Justyna i dlatego z tej mogiły uderzyły w nią strumienie
187   2, IV |               i gorętsze, jakby spod tej trawy, do której piersią
188   2, IV |             ona niezawodnie w głowie tej kobiety, która wiele prawd
189   2, IV |              nie przypuszczał w niej tej potrzeby serca, ciała i
190   2, IV |              innego, ale jak pani do tej pory tak wyżyć mogła, dziw
191   2, IV |             rzucił w górę. Justyna w tej chwili ku niemu wzrok podniosła
192   2, IV |             w tamtą stronę idąc koło tej kłody nie szliśmy!~- Nie
193   2, IV |              okolicy uchodzą, a to z tej racji, że gospodarstwo do
194   2, IV |             w szczegółach ponurego w tej chwili obrazu przyrody.
195   2, IV |              się w nią ufność. Ale w tej chwili huk i turkot wichru
196   2, IV |            nie czuła tego, że była w tej chwili zalotną. Ale on do
197   2, V  |         która więcej i ładniej utka, tej sława i honor. Żadna dziewczyna
198   2, V  |      cygańskim koniem ją nazwał. Dla tej przyczyny tak ją nazwał,
199   2, V  |           starość - zauważył Jan a z tej racji jest ona taką, że
200   2, V  |            stryjka widzę! Dopilnował tej minuty, kiedy po wodę poszłam,
201   2, V  |          przełknąłem, a i Jankowi po tej kąpieli, którą na Niemnie
202   2, V  |          wszystkim zapewne, na co w, tej chwili zdobyć się mogła
203   2, V  |            jeden cel świecił. Nas do tej festyny nie tylko dopuszczono,
204   2, V  |    podstawiał... Wiele bym ja mógł w tej materii mówić i opowiadać,
205   2, V  |       ludzkie..." A w drugim miejscu tej samej książki, czy może
206   2, V  |         chciała... nie chciała...~Od tej pory zaczął się najgorszy
207   2, V  |          nazywali...~Znaczenia nazwy tej nie rozumiał, ale wytłumaczył
208   2, V  |              nie znikną. Tak i ja do tej pory nie mogę już ze wszystkim
209   2, V  |              panujące w zagrodzie, w tej samej zagrodzie, w której
210   2, V  |         grzecznie z nami pogada...~W tej samej chwili Jan do Justyny
211   2, V  |             była dziewczyna, która w tej chwili starca ramieniem
212   2, V  |            promienną egzystencję jak tej margrabiny!...~- Ach! takiego
213   2, V  |         kobieta opowiadała drugiej - tej poranionej, zestarzałej,
214   3, I  |          postaci ludzkich, i nikt do tej czynności od jego żony mniej
215   3, I  |              oprawach. Jednak pomimo tej czci pamiątek znać tu było
216   3, I  |               że dla dobra syna, dla tej przyszłości jego, o której
217   3, I  |   właściwościach umysłu i charakteru tej kobiety, w samej niejako
218   3, I  |           się jeszcze mówić zaczął o tej właśnie dumie, którą tak
219   3, I  |            nie wiedzieć skąd, może z tej mogiły wznoszącej się w
220   3, I  |        Wszystko, co istniało poniżej tej wysokości, na której niedorostkiem
221   3, I  |              ludzkości, to jest, dla tej specjalnej ludzkości, która
222   3, I  |             jego matka o sztuczności tej nie wiedzieli nic, a pochwały
223   3, I  |            powieki.~Jednak w wyrazie tej niemłodej, lecz pięknej
224   3, I  |       Zygmunta, przedstawiająca go w tej, jeszcze porze życia, gdy
225   3, I  |     cokolwiek kocha?"~Pytanie to dla tej kobiety, która sama tak
226   3, I  |           dniami spostrzegł tu był o tej samej godzinie w pewnej
227   3, I  |              niej przez stulecia. Do tej roboty zapłonął był przed
228   3, I  |             uczynił. Wszystko tu, na tej ziemi, było takie biedne,
229   3, I  |             bo przecież przerzucanie tej książki, którą znasz dobrze,
230   3, I  |             była ta książka...~Karty tej książki Zygmunt przerzucał
231   3, I  |           najukochańszą ideą. Myśl o tej niewidzialnej łączni, którą
232   3, I  |            szczęście, ale i za duszę tej niewinnej dotąd i kochającej
233   3, II |            trawach. Znajdowali się w tej chwili tuż za stodołą Korczyńską,
234   3, II |            Biedny, kochany ojciec!~W tej samej prawie chwili stanął
235   3, II |              się u piersi. Naprzeciw tej sylwetki stała druga, również
236   3, II |            przysporzyło. Teraz, przy tej wieczerzy, przyszło mu na
237   3, II |              wchodzenia w posiadanie tej sumki potrzebować nie będzie.
238   3, II |              zachoruje czy co?~Ale w tej chwili giętkie dłonie obie
239   3, II |             masz głowę - zauważył.~A tej krótkiej, dwuznacznej uwagi
240   3, II |           podejmuję się namówić...~W tej chwili drobne jakieś ręce
241   3, II |         urodzajach i różnych glebach tej okolicy prawiąc i często
242   3, II |     najpiękniejszą kanarkową barwą w tej chwili błysnął w bramie
243   3, II |           się kawalerowie. Choć on w tej okolicy nie mieszka, ale
244   3, II |             ją i irytowały. Irytacji tej niczym nie objawiała, ale
245   3, II |          było po nim, że gotów był w tej chwili rzucić się w ogień
246   3, II |        pąsowych, pełnych, zupełnie w tej chwili spokojnych ustach
247   3, II |              kochała, przestałabym w tej chwili... z gniewu, z obrazy,
248   3, II |            mówiąc to myślałeś? Nie o tej, nie, najpewniej nie o tej,
249   3, II |           tej, nie, najpewniej nie o tej, której świtanie od niedawna
250   3, II |  powściąganej czułości spoczywały na tej pochylonej ku jej kolanom
251   3, II |             jakim przedstawiał się w tej chwili, łagodny, rzewny,
252   3, II |            dziecko, niczyje życie na tej ziemi nie może być wolnym
253   3, II |               co powiedziałeś... Dla tej właśnie melancholii...~-
254   3, II |          zauważyła:~- Czy zachęty do tej pracy, której pragniesz,
255   3, II |               której pragniesz, i do tej, której nie lubisz, niejakiego
256   3, II |           jestem i dlatego właśnie w tej tutejszej monotonii ginę,
257   3, II |          będę. Dopóki żyję, nigdy na tej piędzi mojej rodzinnej ziemi,
258   3, II |              cień... że właśnie soki tej ziemi, z której i ty powstałeś,
259   3, II |               Mówiłam ci wprawdzie o tej miłości zawsze, wiele...
260   3, II |           ust jej syna spadły, bo on tej burzy, która jej głos odebrała,
261   3, II |           lecz więcej nic, nic prócz tej rzeki krwi ciemnymi kroplami
262   3, III|            do występku czasem chciwy tej ziemi, którą na kształt
263   3, III|           zda się, przylatywały echa tej mowy, która brzmiała wówczas,
264   3, III|      wypowiedzieć jej nie chciał dla tej przyczyny, że mu się pierwsza
265   3, III|       szepnął:~- Nic ja osobliwego w tej pannie postrzec nie mogę!~
266   3, III|              jakież by to było serce tej pięknej panny, gdyby w dniu
267   3, III|            bym nie był, jak jestem z tej pamiątki rączkami pani przygotowanej -
268   3, III|             przegranym i o ciężkim z tej przyczyny strapieniu; niektórzy
269   3, III|             papierosami częstował.~W tej samej prawie chwili, z innej
270   3, III|        godzinkę, byle państwu młodym tej ubligi nie czynić, że bliski
271   3, III|              którą go pogrążył widok tej kobiety, rękę jej ze swoich
272   3, III|        Jadwigi rozmawiał i z rozmowy tej widać zadowolonym się uczuł,
273   3, III|         roboty! Polkę grajcie!~Polki tej Justyna już nie tańczyła.
274   3, III|    zaniemeńskiego boru, na Mogiłę, w tej nocnej porze grubym zmrokiem
275   3, III|          Żebym ja mógł jedną gałązkę tej jarzębiny dostać... zdaje
276   3, III|      Julkowego Sargasa z tyłu jej na tej poduszce położyć, toby się
277   3, III|        czyniła, stał tam ciągle przy tej... w jarzębinach! Rozgniewanym
278   3, III|           stryj Anzelm nie dostawszy tej, której żądał, całe życie
279   3, III|          kochany?~A po prześpiewaniu tej pieśni męski już tylko chór
280   3, III|             młodszych pogadajmy...~O tej samej porze w domu Fabiana,
281   3, III|             kilku minutach dopiero z tej zwikłanej mozaiki wyłaniały
282   3, III|           ruchem na stole usiadł i z tej wysokości wszystkie ku niemu
283   3, III|            nie dopuszczał. I nie dla tej przyczyny nie dopuszczał,
284   3, III|           rozpięty wyglądał, ale dla tej, że nadmiar już chciwym
285   3, III|            stał się, a najwięcej dla tej, że uboższymi gardził, prawie
286   3, III|            rzewnie, ale wstydził się tej słabości, więc chustką pot
287   3, III|          głowę na pierś, zwiesił i w tej melancholijnej postawie,
288   3, III|         pomnik naszych fundatorów na tej ziemi stoi... więcej niż
289   3, IV |             co chodzi? więc czyjaż w tej sprawie wina?~Witold ręce
290   3, IV |              nieopisaną mękę i że ku tej męce popychała go, tak jak
291   3, IV |               Prawie straszną była w tej chwili jego twarz ciemna,
292   3, IV |       domyślając się istoty i natury tej siły, która go tak dziwnie
293   3, IV |         scałował grube łzy, które po tej twarzy ściemniałej, spalonej,
294   3, IV |           miłością przycisnąć się do tej szerokiej piersi, która
295   3, IV |      szwagrem rozpoczął, i tu, ot, w tej samej sali jadalnej, przy
296   3, IV |              wieczerzy, w uniesieniu tej sprzeczki na Darzeckiego
297   3, IV |             do nich i powiesz im, że tej kary sądowej nie żądam już...
298   3, IV |           basetlą pohukiwali, a przy tej niedbałej i przerywanej
299   3, IV |        rękach białych rękawiczek ani tej rześkości i zamaszystości
300   3, IV |           się - zaczęła - ja nie dla tej przyczyny tu przyszłam,
301   3, IV |  nieprzyjemności panu robić, ale dla tej...~Spuściła oczy, ręce jej
302   3, IV |             oskubywać zaczęły.~- Dla tej przyczyny ja tu dziś przyszłam -
303   3, IV |              to zrobiło się. Nie dla tej przyczyny ja przyszłam,
304   3, IV |    postąpienia wypierać się, ale dla tej, żeby .powiedzieć, że ja
305   3, V  |               Widocznym było, że dla tej kobiety miał wiele szacunku,
306   3, V  |                już by mnie przyjęcie tej ofiary, za którą jednak
307   3, V  |           księżny, harbuza dostał od tej... tej...~Ustami poruszył
308   3, V  |             harbuza dostał od tej... tej...~Ustami poruszył i z cicha