Tom, Rozdzial

  1   1, I  |           wnętrza podsycaną, a dziwną przy tej sczerniałej, w dłoni
  2   1, I  |            rubaszności, nie miała ona przy tym na sobie ani kapelusza,
  3   1, I  |               wszystkich nad uszami i przy skroniach zwieszały się
  4   1, I  |         jesteś panną, ty jesteś panną~Przy wielkim dworze;~A ja będę
  5   1, II |            się ku jednemu i drugiemu, przy czym szyja jej, biała i
  6   1, II |            Miała tyle powabu i gracji przy połykaniu lekarstwa, ile
  7   1, II |              dół długiego wąsa usiadł przy oknie i patrząc na żonę
  8   1, II |         wysłała na pensję dlatego, że przy swym słabym zdrowiu wychowaniem
  9   1, II |               że ja nie mogę siedzieć przy otwartych oknach...~- Głupstwo -
 10   1, II |        przyciskał do piersi skrzypce. Przy tym broniąc się przeważnej
 11   1, II |     wykrzykiwał głośno - jakże można? przy damach... w szlafroku... ~
 12   1, II |          Kirło wciągnął go do pokoju, przy czym do Różyca zwrócony
 13   1, II |              gra...~- Puść mię pan... przy damach... przy nieznajomym
 14   1, II |             mię pan... przy damach... przy nieznajomym człowieku wypraszał
 15   1, II |             żadnego nie ma... a dumna przy tym jak księżniczka i zła
 16   1, II |          chłopiec do wszystkiego... i przy kredensie, i do stołu usługuje,
 17   1, III|              kwiatów, a gdy obok niej przy obiedzie lub wieczerzy siadał,
 18   1, III|            poczekają, a ja kwadransik przy tobie posiedzę... Uf! te
 19   1, III|               znieść może, jeśli jest przy tym spokój...~- A cóż cię
 20   1, III|       przecież sama nie byłaś! Miałaś przy sobie pannę Teresę, Martę
 21   1, III|        okoliczności mógł tu pozostać. Przy ówczesnym braku młodych
 22   1, III|          odludnym i cichym Korczynie, przy tym człowieku spracowanyn
 23   1, III|         poduszek, serwet, kołder itd. Przy tym tęskniła i czuła się
 24   1, III|           dziś biegłem do ciebie, aby przy tobie uspokoić się... odpocząć...
 25   1, III|               mnie, abym nieodstępnie przy tobie siedząc zaniedbywał
 26   1, III|          podziału uczuć... a czy jest przy mnie choć jedno serce, które
 27   1, III|               materialnych interesów. Przy mnie, dla mnie zapominałbyś
 28   1, III|           moje... mnie... dla mnie.,. przy mnie..,~Po chwili wstał.
 29   1, III|               się w szczypawki, które przy lada poruszeniu kąsają w
 30   1, III|               serce.~W gabinecie swym przy biurku, na którym paliła
 31   1, III|            koni na rozkazy. Strona tu przy tym bogata i różne spekulacje
 32   1, III|               spokój, pewność jutra i przy tym... tych wiecznych kłótni
 33   1, III|            skaczące jak konik polny i przy każdym skoku rozwiewające
 34   1, III|       potrzebuje wielu lekarstw; lubi przy tym czytać i zajmować się
 35   1, III|             wyżłem i czytanie gazety, przy którym najczęściej zasypiał.
 36   1, IV |              od stołu. Z najstarszego przy stole miejsca powolnym ruchem
 37   1, IV |             Teofil Różyc siedział był przy stole obok małej, zgrabnej,
 38   1, IV |             cicho nalegała samemu tak przy stole zostawać nie wypada...~
 39   1, IV |                pomagali w usługiwaniu przy stole jedynemu w tym domu
 40   1, IV |         kolana opuściła. Zgarbiła się przy tym i pochyliła głowę tak,
 41   1, IV |          dzisiejszego ranka, w którym przy bardzo starannym i długim
 42   1, IV |              W jednym z rogów salonu, przy otwartym fortepianie, Różyc,
 43   1, IV |          Zygmunt Korczyński najmniej; przy tym u tego ostatniego w
 44   1, IV |           lata gasiły tęsknoty i łzy. Przy tym surowc jej usta rozwarły
 45   1, IV |               i potrzebami artysty... Przy tych ostatnich uwagach wbrew
 46   1, IV |           innych sąsiadów; stanął też przy niej z opróżnionym kieliszkiem
 47   1, IV |               z jakimkolwiek drukiem, przy tej okoliczności mówili
 48   1, IV |              potężnych, zapalając się przy tym, rozprawiając i zawzięte
 49   1, IV |             bucikach dziwnie odbijały przy szeregu wykwintnych stópek
 50   1, IV |            długą i trudną kompozycję, przy której stopniowo, ale zadziwiająco
 51   1, IV |              w sobie... te szare oczy przy czarnych włosach...~Patrzała
 52   1, IV |               ukazał jej rozmawiającą przy fortepianie parę i żartobliwie
 53   1, IV |            którym poważni panowie już przy kartowych stołach do gry
 54   1, IV |                była spotkała. Wyrzekł przy tym po cichu kilka słów,
 55   1, IV |              u końca sali rozległ się przy bufecie brzęk padającego
 56   1, V  |         zlewających się w nieustanny, przy samej ziemi kipiący szmer.~
 57   1, V  |              od niej starszy, w domu, przy drogo opłacanych nauczycielach
 58   1, V  |             zaczynającej się od słów:~Przy drodze, przy drodze jawór
 59   1, V  |             się od słów:~Przy drodze, przy drodze jawór rozkwitnąwszy,~
 60   1, V  |               prawie na spacer pójść.~Przy ostatnich wyrazach głową
 61   1, V  |            trochę i dumniał, grzeczną przy tym gościnność okazać pragnąc.~
 62   1, V  |        wyglądała zza domu i kilku tuż przy sobie rosnących lip, a jeszcze
 63   1, V  |              ł wciąż popędliwości, aż przy ostatnich słowach stał się
 64   1, V  |             zatrzymał. W mgnieniu oka przy stryju znalazł się i za
 65   1, V  |     znajdowała się jedna tylko ławka, przy ścianie domu pod dwoma oknami
 66   1, V  |                Znajdowali się właśnie przy sporej grupie śliwowych
 67   1, V  |               ją pochwyciła, na ławie przy sobie posadziła i objąwszy,
 68   1, V  |         oszklone oczy Klotyldy, znowu przy każdym zbliżeniu tego człowieka,
 69   1, V  |       popatrzył.~- A dla ja... jakiej przy... przyczyny? - zapytał
 70   1, VI |       podścielisk. Niżej jeszcze, tuż przy płotach albo pod ścianami
 71   1, VI |        girlandy. U końca ogrodów, tuż przy domach, na większych lub
 72   1, VI |               idący za pługiem Jan...~Przy drodze, przy drodze jawór
 73   1, VI |           pługiem Jan...~Przy drodze, przy drodze jawór rozkwitnąwszy,~
 74   1, VI |            Może panowie będą łaskawi, przy bliskości, do chaty naszej
 75   1, VI |             nazwisko, odpowiadali, że przy chrzcie świętym nadano im
 76   1, VI |              zobaczyć można było i to przy miastach, a w głębokiej
 77   1, VI |      przezwisko świniarów, i tacy, co przy łąkach mieszkając bawoły
 78   1, VI |           oszczepem i łukiem napiętym przy boku, by zawsze od dzikiego
 79   1, VI |          zwierza się obronić, siadała przy jego głowie śpiewając i
 80   1, VI |      pozwoliła, wiernie potem chodząc przy boku swej pani. Wszelako
 81   1, VI |             przyszli, to już na długo przy nich ostawali przypatrując
 82   1, VI |            aby ze wszystkim już ostać przy nich dla wspólności i pomocy,
 83   1, VI |              dwa białe gołębie, jedno przy drugim. On opierał się na
 84   1, VI |        rozpuściwszy głaskała biegnącą przy niej sarenkę. Kiedy już
 85   1, VI |             większej części trwaliśmy przy swoich gnieździech większych
 86   1, VI |       szczytem góry i na tym szczycie przy uśpionym zbożu stanęła ze
 87   2, I  |               rzędu fasoli, która tuż przy ścianie posadzona gęste
 88   2, I  |             na matkę. I teraz oto tuż przy jej tołubku nieustannie
 89   2, I  |            mniej wytrwale niż wprzódy przy tołubku, tuż przy matczynym
 90   2, I  |             wprzódy przy tołubku, tuż przy matczynym tołubku dreptała,
 91   2, I  |             opędzała potrzeby domowe. Przy zbliżających się żniwach,
 92   2, I  |         skierowała się ku spichrzowi, przy którego drzwiach oczekiwali
 93   2, I  |             Jednokonny ich wózek stał przy bramie; za bramą i dziedzińcem
 94   2, I  |              trochę białawego pyłu, a przy zakręcaniu wielkiego klucza
 95   2, I  |       czerwono podłogę; w dodatku tuż przy jej tołubku znalazła się
 96   2, I  |       parobkami, z robotnikami, a tak przy tym była żywą, że uniknąć
 97   2, I  |            pokoju, a razem z nią, tuż przy jej tołubku, podreptała
 98   2, I  |               uciętymi włosami, które przy każdym jej kroku w górę
 99   2, I  |        przykład, siedziałem obok niej przy obiedzie. Dopóki dawałem
100   2, I  |            reszty majątku nie stracę.~Przy ostatnich wyrazach próbował
101   2, I  |       Zobaczysz, że ja cię namówię...~Przy drzwiach jeszcze, ściskając
102   2, I  |             Kirłowa zbiegła z ganku i przy stopniu karety zgrabnym
103   2, II |            obracać zaczęła. Oddychała przy tym głośno i coś po cichu
104   2, II |            się tam jeszcze jedna, tuż przy łóżku pani Emilii umieszczona
105   2, II |             razem płakała, obu dłońmi przy ciskała serce, które biło
106   2, II |              i że rosa padać zaczyna. Przy tym syn nie okazał jej dość
107   2, II |                A ta znów druga klęczy przy łóżku i fontanną płacze!
108   2, II |            musiała. Toteż Teresa, tuż przy jej łóżku siedząca, wpatrywała
109   2, II |          dotąd posag żony. Korczyński przy pierwszych zaraz słowach
110   2, II |              Korczyńskiego przeleciał przy tych słowach gościa zjawiający
111   2, II |             nawet ucy-wi-li-zo-wa-ny. Przy tym artysta! Czy podobna
112   2, II |             wszystko tu znaleźć może? Przy tym pomiędzy tymi oborami,
113   2, II |          dobra kobiecina... koligatka przy tym i nie biedna... ale
114   2, II |            nie ma...~Z tymi słowami i przy odgłosach pożegnalnych całusów
115   2, II |           posępne źrenice zmąciły się przy słowach syna i na chwilę
116   2, II |            wschodów ganku, tuż prawie przy koniu stanął:~- Mój ojcze!
117   2, II |              paru skokami znalazł się przy nim, a wtedy i on grubym
118   2, II |                siadał razem do łódki, przy której w tej chwili na kształt
119   2, II |              rzecz śniadanie! Z rana, przy kawie, tylko troszkę sucharków
120   2, II |          jadalnej wszedł, a po chwili przy stole już siedział z serweta
121   2, II |            oliwą i musztardą.~Justyna przy fortepianie pozostała. Rzecz
122   2, II |          kilka przyciszonych akordów, przy których z cicha też zanuciła:~
123   2, II |          pełen uszanowania pocałunek. Przy tym bez cienia uśmiechu
124   2, II |             Leonia zaś w kątku pokoju przy szczupłym świetle dochodzącym
125   2, II |            ubierania się potrzebnych. Przy tym i sama rzucała w lustro
126   2, II |      usposobienie swej towarzyszki, a przy tym pogrążona w liczeniu
127   2, II |           ziemi Marcie i przysiadłszy przy niej ręce jej, z któ rej
128   2, II |       mimowolnym, ale takim, że głowę przy nim nieco pochylał. Pani
129   2, II |             liściach prawie złotych i przy każdym dotknięciu zdających
130   2, III|          wielkiej przestrzeni pełzały przy samej ziemi. Ale widziane
131   2, III|          miesiły ten wosk cudowny, aż przy letnich skwarach spotniał
132   2, III|        jeszcze kilka wozów, z których przy jednym ciągniętym przez
133   2, III|           żyta i tnąc je równo, nisko przy ziemi. Jednak ile razy prostowała
134   2, III|             nie ma. Żadnego ja smętku przy nim nie doznała. Horujem
135   2, III|              paru skokami znalazł się przy kobiecie na snopach siedzącej,
136   2, III|              mgnieniu oka znalazł się przy niej, pochylił się, uczynił
137   2, III|               jasnej sprawy, dlaczego przy słowach i chichocie matki
138   2, III|          zbierać, a w zimowe wieczory przy szumie nadniemeńskich wiatrów
139   2, III|           śniegiem okrytych rozłogów, przy blaskach księżyca srebrzących
140   2, III|        Przenajświętszy nie zliczył. A przy kochaniu wszystko dobrze
141   2, III|            pracy ubiegałem? a że dziś przy robocie nie stoję, to z
142   2, III|                gdy na ściernisku, tuż przy zagonie Fabiana, który stał
143   2, III|         pożarem krwi i ze szczególnie przy nim odbijającym zamyśleniem
144   2, III|            mnie panna Antonina usieść przy sobie pozwoli, bo jeżeli
145   2, III|          mętną wodą żyć wieki !~Zrazu przy dotknięciu młodego człowieka
146   2, III|             tylko taka kulka puchu, a przy słońcu wygląda, jakby z
147   2, III|             długie bełkotanie indyka, przy którym wybuchnął srebrny
148   2, III|        niewielki dzban z wodą i stała przy nim dnem do góry przewrócona
149   2, III|        przewrócona szklanka, a dalej, przy samej ścianie, za lampką
150   2, III|         drugiej podawał je Witoldowi. Przy tym powoli czytał ich tytuły: ~-
151   2, III|             dwie ogniste plamy, które przy ostatnich słowach wybiły
152   2, III|              panną, ty będziesz panną~Przy wielkim dworze;~A ja będę
153   2, IV |            piaszczystym wybrzeżu, tuż przy czółnie wysłanym zielenią,
154   2, IV |           wodzie jada, na wodzie albo przy brzegu często i nocuje.
155   2, IV |             ociec i pan Andrzej jeden przy drugim na koniach równej
156   2, IV |       podnosiły się równo, równo, jak przy muzyce... Nie obejrzawszy
157   2, IV |              się matki, która fartuch przy oczach trzymała i przed
158   2, IV |            mające, zda się, tuż, tuż, przy najlżejszym powiewie, w
159   2, IV |           szemrały tylko nisko, nisko przy ziemi krzątające się interesy
160   2, IV |           grupa osin cienkich, blisko przy sobie rosnących, w liście
161   2, IV |              polany, a gdy szli jedno przy drugim, krokiem równym i
162   2, IV |            jak nietoperz, ni to myszą przy samej ziemi biegającą, ni
163   2, IV |            ale to już wszystko jedno. Przy tym i ziemi mają sporo,
164   2, IV |              ściągnął i kilku skokami przy niej się znalazł. Niespokojnym
165   2, V  |           lampka z wysokim kominkiem; przy glinianym dzbanku i szklance
166   2, V  |            ale chętnie ogrzałabym się przy ogniu...~- To ja zaraz rozpalę!~
167   2, V  |         błyskotki i dzwonki ubierają. Przy tym opowiadaniu aż zanosiły
168   2, V  |          późniejsze, dlatego może ona przy żniwach dzieciom pomagać,
169   2, V  |          wiosennej i pół dnia na polu przy pługu przestoję o robocie,
170   2, V  |              niskiego, i własnej woli przy mężu kochanym i kochającym
171   2, V  |         biednym sierotce myśląc, żeby przy mnie z głodu nie zdechł,
172   2, V  |            Tamta przed oczami stoi, a przy tym do czego inszego już
173   2, V  |               najprędzej znalazła się przy nim i pochylona już zręcznym
174   2, V  |           Nadmiar bym chciał, żeby on przy pani opowiedział jedną historię
175   2, V  |              do legionów zwerbował... przy Napoleonie obydwa wojować
176   2, V  |             bułkę w ściśniętej garści przy gębie trzymał. Od razu już
177   2, V  |         wnieśli, a matka na tapczanie przy nim położywszy się jak wilczyca
178   2, V  |              potrzebują. Tu już dobre przy lepszym staniało. To i chwała
179   2, V  |           czółnach i przez siedzących przy nich ludzi wciąż podsycane.
180   2, V  |             czerwone ognie i siedzące przy nich zaczerwienione profile
181   2, V  |             stojącą lampą oświetlony. Przy biurku siedział Benedykt
182   2, V  |             go w domu nie ma... nigdy przy mnie... nigdy tak, jak dawniej...
183   2, V  |            nokturnach nie słyszeli, a przy tym wyrazów takich śmiesznych
184   2, V  |             tyle majątku zmarnował, a przy tym..." i cościś mnie takiego
185   2, V  |               do łóżka jej podeszła i przy nim uklękła. Rękę jej dużą,
186   2, V  |             niż wprzódy, od klęczącej przy niej dziewczyny wzrok odwracając,
187   2, V  |            zamęczę się, nie wytrzymam przy tym i schłopieję! Skąd te
188   2, V  |           ogrodem zarządzałam, szyjąc przy tym odzienie dla siebie
189   2, V  |            wypadało w nim nieraz ręce przy robocie namozolić... Ale
190   2, V  |         ukontentowaniu przebyłam... A przy tym sława i honor mnie należy
191   2, V  |           łagodnie, z cicha, klęcząca przy łóżku, kwitnąca młodością
192   3, I  |           żaden rys twarzy. Potem raz przy dźwięku dziecinnego głosu
193   3, I  |    natchnionych przez nie czynów. On, przy jej boku, pod jej czuwającym
194   3, I  |       przypuszczać mogła. Pomimo woli przy zbliżeniu się jego uczuwała,
195   3, I  |              w długie zimowe wieczory przy świetle lampy obszerny i
196   3, I  |             giętką laseczką rosnących przy ścieżce krzewów. Wkrótce
197   3, I  |              młodej synowej, ale wnet przy stole książkami i dziennikami
198   3, I  |              pacholęcymi próbami, tu, przy tym stole, pod jej okiem
199   3, I  |            spokojem jaką taką rozmowę przy stole utrzymywała, ale dziwnie
200   3, I  |               obu tych uczuć razem...~Przy tym zjedzone przed chwilą
201   3, I  |             wskrzesić, odesłała mu je przy pierwszej zapewne sposobności
202   3, I  |              jakie zaprowadzić należy przy zamienianiu gospodarstwa
203   3, II |       ożywieniem i ciekawością. Kiwał przy tym głową w znak zdziwienia
204   3, II |               sobie palnie, a potem i przy świetle śmierdzącej łojówki
205   3, II |            rok, które zmniejszają się przy każdej szkodzie uczynionej
206   3, II |            pod światło lampy wysuwał; przy nim, wyprostowana, z ładną,
207   3, II |      ktokolwiek w zajęciu tego punktu przy stole nie uprzedził. Od
208   3, II |               jej śledzić się zdawał. Przy tym z serwetą na szyi zawiązaną
209   3, II |              stole zjawiało się tylko przy gościach, opowiadał o sposobach,
210   3, II |              i Florencji, apartamenty przy paryskich bulwarach, gry
211   3, II |              i prawdy wiele. Siedzące przy stole korczyńskim osoby
212   3, II |           dobrze, iż wszystko, o czym przy stole mówiono, odnosiło
213   3, II |         kłopotów przysporzyło. Teraz, przy tej wieczerzy, przyszło
214   3, II |            energicznie potwierdził. - Przy tym tak już nic a nic nie
215   3, II |             obrócił ją w kółko, potem przy wtórze śmiechu, łajania
216   3, II |             prawie dziecinny głos tuż przy nim zawołał:~- Widziu, i
217   3, II |             rękami machała... Justyna przy świetle lampy u otwartego
218   3, II |          plastrów wyciekłym miodem, a przy niej leżał wielki bochen
219   3, II |               do zydla, musztrując go przy tym i niby wyśmiewając,
220   3, II |             najwięcej mnie zgubiła... przy tym nie do tego urodziłam
221   3, II |               Komu pilno, temu pilno! Przy ostatnich słowach na Antolkę
222   3, II |              młodego Korćzyńskiego, a przy wzmiance o procesie z jego
223   3, II |               krygując się i dygając, przy czym o Giecołdach nie zapominała.~-
224   3, II |           blednącym wieczornym niebem przy wielkim krzyku koników polnych
225   3, II |           okręcała się dokoła pokoju, przy czym klaskała w dłonie,
226   3, II |            Wczoraj już po wystąpieniu przy wieczerzy Benedykta położyła
227   3, II |      rozpoczętą włóczkową robotę. Tuż przy niej, z ręką na chustce
228   3, II |               powolniej niż to bywało przy lekkim fruwaniu i ptaszęcym
229   3, II |               nad nim wpływ wielki, i przy tym to człowiek próżny,
230   3, II |               zatem wygrana pozostaje przy nim wraz z przyznaną mu
231   3, II |             ręce zacierał. Widocznie, przy zdarzeniach podobnych nic
232   3, II |                duszy twojej, Justyno!~Przy ostatnich słowach z rozgorzałymi
233   3, II |              słuchać twojego głosu, a przy każdym twoim zbliżeniu się
234   3, II |               Kiedy wtedy, pamiętasz? przy wielu gościach do mnie mówiłeś...
235   3, II |              się w żółć i tłuszcz!...~Przy ostatnich światłach kończącego
236   3, II |               słońcu twojej miłości i przy świetle twego umysłu dojrzeć
237   3, II |            bohaterki czy filozofki... Przy tym dziś właśnie zauważyłem,
238   3, II |               rozbity, idzie się grać przy innym stole. Tym innym stołem
239   3, II |     czerwonością nieba długo z twarzą przy ziemi leżała, aż gdy podniosła
240   3, III|               tak szeroko, że nic już przy nim wzrastać nie mogło oprócz
241   3, III|           głodu miał mrzeć nazajutrz, przy okazji wystąpić musiał bucznym
242   3, III|      znajdowało się najwięcej. Jednak przy powitalnych okrzykach, przy
243   3, III|           przy powitalnych okrzykach, przy wzajemnym przywoływaniu
244   3, III|               zamian, chudością ciała przy wysokim wzroście i wyrazem
245   3, III|          Albertą Starzyńską. U drzwi, przy ścianie, stanęła muzyka.
246   3, III|            pan będzie się gniewał, że przy takiej małej znajomości,
247   3, III|              Elżusia, pomimo że twarz przy samej ziemi prawie trzymała
248   3, III|          nachylić się! Czy to pięknie przy błogosławieństwie ojcowskim
249   3, III|       większość wybuchnęła płaczem, a przy tym i całować się pomiędzy
250   3, III|               rozstawioną na stołach, przy których potem, aż do zachodu
251   3, III|               nieskąpo mierzone bary, przy ogromnych Domuntach prawie
252   3, III|        powietrze bijącą.~Za nimi, tuż przy drodze, synowie Fabiana:
253   3, III|       Mieściła się ona w stojącym tuż przy drodze u krańca ogrodu gumnie.
254   3, III|              konia dopatrzyć trzeba i przy dziaduniu siedzieć. Z podniesioną
255   3, III|          świece w latarniach zapalił; przy tym świetle ukazały się
256   3, III|             wilgoć rzucając. Wtem tuż przy sobie usłyszała głos przyciszony
257   3, III|               początku tańców w kącie przy muzykantach stał z ramionami
258   3, III|               na stołku sadzał i sam; przy nim siadając chciwie o stare
259   3, III|              czyniła, stał tam ciągle przy tej... w jarzębinach! Rozgniewanym
260   3, III|            którzy ją otoczyli, stanął przy niej Kazimierz Jaśmont,
261   3, III|             jak nieżywa poruszała się przy nim, na tym polu także popisać
262   3, III|            mozołami okryję, a Antolka przy mnie zbytecznych męczarni
263   3, III|           gołębiowi? Jak cudzemu mnie przy Antolce siedzieć wonno,
264   3, III|             zanucił: ~Świat mnie cały przy tobie staniał i tanieje,~
265   3, III|          podniósł, wprost na siedzącą przy nim kobietę śmiałym wzrokiem
266   3, III|               go rzuciła. Trzęsła się przy tym tak, jak gdyby ją febra
267   3, III|    Zaniewskich i Staniewskich kozłami przy swoim stali drwinkować nie
268   3, III|              siadaj, konik osiodłany!~Przy kim mnie porzucisz, mój
269   3, III|              panną, ty będziesz panną~Przy wielkim dworze...~Ale kobieta
270   3, III|      młodszych, którzy jak latoroście przy zwalonych drzewach, przy
271   3, III|              przy zwalonych drzewach, przy nas wyrośli. Jedno zachodzi,
272   3, III|           wieśniackiego życia i pracy przy ziemi uzwyczaić się mogła?
273   3, III|            Zapłonęło też i wybuchnęło przy wejściu Witolda. Mnóstwo
274   3, III|              życie słodkie nastało, a przy tym pokazaliby sąsiadowi,
275   3, III|             rozłożyć, może by jeszcze przy pomocy jednego z zięciów,
276   3, III|             niejeden raz parzyłem się przy tym samym ogniu i sadzę
277   3, III|          nakazać. Do najbystrzejszych przy tym należąc niektóre rzeczy,
278   3, III|            nie zeszły. Niejeden raz i przy każdej okazji my od pana
279   3, IV |           leżąc na pąsowym szezlongu, przy świetle lampy coś bardzo
280   3, IV |             zewnątrz nie dochodził, a przy głośnym czytaniu Teresy,
281   3, IV |           przechadzający się człowiek przy dolatujących z dołu pierwszych
282   3, IV |      sowietnik wstydu tobie nie robi. Przy tym na wypadek jakiego nieszczęścia
283   3, IV |               skupione w sobie szały; przy tym ruchem powolnym, a coś
284   3, IV |          zdziczenia, żem takiej duszy przy sobie nie miał. Marzyłem
285   3, IV |               zawsze o swoim myśleć i przy swoim stać będziesz! Moja
286   3, IV |              natura! I mnie to stanie przy swoim kością w gardle nieraz
287   3, IV |              tej samej sali jadalnej, przy wieczerzy, w uniesieniu
288   3, IV |               koniec wstał z fotelu i przy dogasającej na biurku lampie
289   3, IV |               i basetlą pohukiwali, a przy tej niedbałej i przerywanej
290   3, IV |              ci, moja matko,~Żem żyła przy tobie gładko,~Teraz nie
291   3, IV |              powinna, i upierając się przy jechaniu swymi końmi i ze
292   3, IV |               bicz wcale niepotrzebny przy koziołku umocował, rzemienne
293   3, IV |              szukały fartucha, ale go przy świątecznej sukni nie znalazłszy
294   3, V  |            małe i głupie, że wszystko przy nim mówić można. Nic nie
295   3, V  |           gabinecie Benedykta Kirłowa przy stole, na którym leżało
296   3, V  |           wzruszyło i zdenerwowało, a przy tym niepewny jest, jaką
297   3, V  |          siostry miłosierdzia spełnić przy nim może, jeżeli tylko zechce,
298   3, V  | wyszczebiotała do Zygmunta, który tam przy stole stare albumy i ilustracje
299   3, V  |              własnymi rękami pracować przy ziemi uczyła się i przywykała...~
300   3, V  |           kłopoty oczekiwały; musiała przy tym dziś jeszcze choć na
301   3, V  |            serenadkę skończę!~Justyna przy oknie usiadła, czekała,
302   3, V  |         zgodzisz się... pozwolisz, ja przy niej, w jej... w ich chacie
303   3, V  |             Słowo honoru! bardzo chcę przy nich zamieszkać - ze spuszczonymi
304   3, V  |             wszystkich mnie lubiła... Przy tym i tych ludzi, pomiędzy
305   3, V  |             był począł, gdybym ciebie przy sobie nie miał? Toż ja nie
306   3, V  |        zawdzięczam, że utrzymałem się przy Korczynie! Kobieta uczciwa,
307   3, V  |         przebyć bez serca kochającego przy sobie, bez dobrego słowa