Tom, Rozdzial

  1   1, I  |       powrót z kościoła.~W porze, kiedy ten ruch znacznie już stawał
  2   1, I  |         bo było to właśnie wtedy, kiedy ojczulek twój z tą Francuzicą
  3   1, I  |         aby nie przyszła... Otóż, kiedy mię chłopi wracający z kościoła
  4   1, I  |     wujenki korzystaj, strój się, kiedy cię stroić chcą, baw się,
  5   1, II |       jest, chociażby człowiek... kiedy indziej sobie na niego i
  6   1, II |          nas mieszkają. Justynka, kiedy przybyła do nas, miała lat
  7   1, II |         mi bardzo... szczególniej kiedy się czymś wzruszę... zmartwię...~
  8   1, II |          święta nie ma. I owszem, kiedy oficjaliści i parobcy świętują,
  9   1, II |              oburzył się Kirło. - Kiedy już tyle lat...~Ukośne wejrzenie
 10   1, II |      Marta wkładała go do serwet, kiedy z dalszych pokojów wbiegła
 11   1, II |           Chodź, ojcze! - rzekła.~Kiedy wyprostowana, z podniesioną
 12   1, II |         obiad będzie, ale czy ona kiedy po ludzku do kogo przemówi!
 13   1, II |          skoczną nutę zaśpiewała:~Kiedy cię śpiewam, luby walczyku,~
 14   1, III|            co nastąpiło po nim... Kiedy Benedykt obudził się z tego
 15   1, III|  marnotrawstwa wynikłe; niemniej, kiedy Benedykt po raz drugi po
 16   1, III|           gatunku jesienne drogi, kiedy to koła po osie, a konie
 17   1, III|       nowy dług zaciągnąć musiał. Kiedy indziej jeszcze, mianowicie
 18   1, III|       młodzieńczych jego ideałów, kiedy pewnego letniego wieczora
 19   1, III|            w jakim byłem strachu, kiedy przeszłej jesieni z powodu
 20   1, III|        powodowała nią bynajmniej, kiedy ze szczęściem rękę swą Benedyktowi
 21   1, III|          istotnie nędzne życie...~Kiedy ładna, trzydziestoletnia
 22   1, III|   zapomniałem jednak tych czasów, kiedy my z sobą razem rośli, uczyli
 23   1, III|       takimi ogniami... Czy tatko kiedy łowił z rybakami jacicę?
 24   1, III|        Korczynie słychać go było. Kiedy go do nauki napędzano, krzyczał: "
 25   1, III|         mówić, tak był milczącym. Kiedy zaś rozgadał się, nie o
 26   1, IV |         wcale nie spostrzegała, a kiedy wstawać od stołu zaczęto,
 27   1, IV |          charakteru obcej im może kiedy indziej nadętości lub gapiowatości.~
 28   1, IV |          prawda, że nie wypada; a kiedy nie wypada, to nie ma już
 29   1, IV |             Gdyby bratowa chciała kiedy wyrwać się z tego zakątka
 30   1, IV |      położenie popadł był kiedyś, kiedy to zamierzał zstępować...
 31   1, IV |      torować?... Gniew przejmuje, kiedy przybywając z szerokiego
 32   1, IV |  charakteru nie utraciła. Dopiero kiedy Różyc obok niej usiadłszy
 33   1, IV |           odrzekł Kirło. - No, to kiedy pić pan nic chcesz, idź
 34   1, IV |        postępujące za nią dzieci. Kiedy pani Emilia powstawszy z
 35   1, IV |       powieki miała spuszczone, a kiedy je podnosiła, wzrok jej
 36   1, IV |      mówić odpoczywała. W chwili, kiedy skrzypce i fortepian grzmiały
 37   1, IV |       Chcę cię prosić... abyś nas kiedy razem do siebie zaprosiła...
 38   1, IV |         wypadkiem... spotkali się kiedy u ciebie... Tu nie wypada
 39   1, IV |         od fortepianu zamierzała, kiedy Zygmunt Korczyński Orzelskiego
 40   1, IV |           w nieruchomej postawie, kiedy niekiedy paru słowy odpowiadając
 41   1, IV |     dzieckiem, jakim byłam wtedy, kiedy mię te wszystkie twoje piękne...
 42   1, IV |           i teraz dam... Baw się, kiedy ci wesoło...~- Mnie niewesoło... -
 43   1, V  |     schyloną głową, i myślała, że kiedy była dzieckiem, już tylko
 44   1, V  |         się i płonął wtedy tylko, kiedy grał. Grał ciągle, z przerwami
 45   1, V  |  pozostało Justynie z czasu tego, kiedy jej matka często i gorzko
 46   1, V  |        żółte ręce mocno uścisnął. Kiedy powróciły do domu, na dziedzińcu
 47   1, V  |         utworów, płacze pożegnań, kiedy on dla kształcenia talentu
 48   1, V  | męczennika, kochała i czciła. Ale kiedy potem tę nawet lubianą przez
 49   1, V  |     bezcelowości życia swego może kiedy... może... Nie była dzieckiem,
 50   1, V  |         nie byłem. Czego chodzić, kiedy żadnej przyczyny nie ma?~
 51   1, V  |    jednakowoż on śpiewać zaczyna, kiedy ono wzejdzie, i nikt jemu
 52   1, V  |          Najgorsza to jest rzecz, kiedy człowiek nic nie robi, a
 53   1, V  |          Jan widać czasu ma dużo, kiedy sobie tak pomału idzie!~
 54   1, V  |          Na co mnie? nie pójdę... kiedy ją przywiodłeś, to idźże
 55   1, V  |         to idźże do niej sam...~- Kiedy mnie konie odprząc i nakarmić
 56   1, V  |       obojętnego i przymuszonego, kiedy dłonią swą dotknął ręki,
 57   1, V  |       łaskawa sadek mój obejrzeć, kiedy się tak upodobał...~Po niedawno
 58   1, V  |      zimowymi śniegami i mrozami, kiedy Jan wybiegł znowu z dziedzińca
 59   1, V  |       korzystając; jak na koniec, kiedy już dźwignął się z niemocy,
 60   1, V  |      stanie inaczej nie może być, kiedy człowiek żąda nie tylko
 61   1, V  |  niechętnego i trochę urągliwego, kiedy słowa te wymawiał, a przed
 62   1, V  |           zupełnie innym świecie.~Kiedy podniosła oczy, u końca
 63   1, V  |        nie był pewno taki smętny, kiedy był młody - odcięła się
 64   1, V  |       było rozumu troszkę nabrać, kiedy już tak jak prawie zaręczona -
 65   1, V  |   świeciły. - Dawne to już czasy, kiedy przez nasze ubogie progi
 66   1, V  | Korczyński do góry nos podejmuje, kiedy koło okolicy przechodzi
 67   1, V  |        biedna mucha odejmuje się, kiedy ją ubijają. Czy wygramy,
 68   1, V  |       Janowi machnął i zawołał:~- Kiedy Jezus przed Herodem do Egiptu
 69   1, V  |       mogłeś to koniczyny skosić, kiedy ja w mieście byłem! Wszystkie
 70   1, VI |     przyjął chrześcijańską wiarę, kiedy w te strony przyszła para
 71   1, VI |      świętą Chrześcijańską wiarę, kiedy w te strony przyszła para
 72   1, VI |         zarówno niewiadomym było. Kiedy spotykający ich podczas
 73   1, VI |          imiona: Jan i Cecylia. A kiedy ktokolwiek chciał wiedzieć,
 74   1, VI |       może i więcej od tego dnia, kiedy Jan i Cecylia pierwszy raz
 75   1, VI |          przeminęło od tego dnia, kiedy Jan i Cecylia pierwszy raz
 76   1, VI |  myśliwiec i właśnie w tej porze, kiedy mu to doniesienie zrobionym
 77   1, VI |       biegnącą przy niej sarenkę. Kiedy już wobec króla stanęli,
 78   1, VI |      oznajmię tylko jednemu Bogu, kiedy przed świętym sądem Jego
 79   1, VI |         bydlę ma takie szczęście! Kiedy prawdziwego kochania zażądasz,
 80   1, VI |          ciebie za wysoko rośnie; kiedy dla ludzi uczynić co zechcesz,
 81   1, VI |  harmoniki jęczące tony, z innego kiedy niekiedy dolatywało urywane
 82   2, I  |      przez sień właśnie w chwili, kiedy Różyc wysiadłszy z karetki
 83   2, I  |    ukazywać się oczom gości. Cóż, kiedy w tym domku były po stronie
 84   2, I  | urządzenia domu. Właśnie w chwili kiedy drzwiami otwierającymi się
 85   2, I  |        ich nie mogła wtedy nawet, kiedy tego chciała najbardziej.~-
 86   2, I  |            bardzo jest rozsądną i kiedy mówi o takich rzeczach,
 87   2, I  |           uchodzić zaczął. Potem, kiedy ożenił się ze mną i moim
 88   2, I  |       kuzynie, jeżeli ożenisz się kiedy i zostaniesz ojcem, zrozumiesz,
 89   2, I  |             Cóż robić? - rzekł -- kiedy tego- żadną już miarą nie
 90   2, I  |        jej uszami; ale więcej niż kiedy rozczochrana i z tołubka
 91   2, I  |       dumnie.~- Dobrze - rzekłá - kiedy tak; to dobrze! Niech sobie
 92   2, I  |         się powoli. On więcej niż kiedy miał pozór apostoła idee
 93   2, II |        domu. W rękach, więcej niż kiedy ogorzałych, trzymała wielką
 94   2, II |           dla nas tego nie zrobi? Kiedy my tak prosimy, tak lękamy
 95   2, II |           zrobię, jeżeli zechcę! ~Kiedy Marta prędko, z rozmachiwaniem
 96   2, II |      zamieniał się w dzień biały, kiedy Teresa długo i gorąco ucałowawszy
 97   2, II |         na myśl jej nie przyszły, kiedy o wczesnej rannej godzinie
 98   2, II |       spędzał zazwyczaj na koniu. Kiedy Teresa, w luźnym i mocno
 99   2, II |           koloru była co kokarda.~Kiedy Leonia odbiegła z dala już
100   2, II |          większej przykrości, jak kiedy mu przychodzi pogwałcić
101   2, II |         miała fortepian własny, a kiedy już kupować, to coś pięknego,
102   2, II |          kilku, to jest od czasu, kiedy starsze córki moje dorosły,
103   2, II |  podnosząc i z widoczniejszym niż kiedy wyrazem własnej wyższości
104   2, II |         Ale wie szwagier, czasem, kiedy na to... tamto... spojrzę
105   2, II |     miejscu klawiatury kierowała, kiedy w progu przedpokoju zjawiła
106   2, II | odpoczynku czyniąc krótkie pauzy. Kiedy na koniec wstała od toalety
107   2, II |    kroczkiem niż zwykle wybiegła. Kiedy salon i przedpokój przebiegała,
108   2, II |           swojej to sprawi, że ja kiedy szczęśliwą będę, nigdy,
109   2, II |      Drżącymi rękami, żółtsza niż kiedy i od płaczu zaczerwieniona,
110   2, II |         być uczciwym człowiekiem, kiedy naprawdę żenić się myśli
111   2, II |          czy pamiętasz? Pozwól mi kiedy długo sam na sam z tobą
112   2, II |           po imieniu, powiedzieć, kiedy rozkwita i w jakich dniach
113   2, III|      sapieżanką stojącemu dążył. ~Kiedy na drodze rozlegał się turkot
114   2, III|         zachodu słońca brakowało, kiedy Jan, po raz dziś może dziesiąty,
115   2, III|          dozgonnego żyć nie mogę. Kiedy Jerzego, ojca Janka,~ten
116   2, III|        drugie. Co umarłym z tego, kiedy żyjącym w zasępie życie
117   2, III|         Jerzym, desperowałam, ale kiedy rok ubiegł, zdarzył mi się
118   2, III|           jaśniała twarz Justyny, kiedy z niskiego siedzenia swego
119   2, III|         nie bardzo trudna robota! Kiedy ja stara mogę, to dla jakiejże
120   2, III|         paluszek swój nie dmucha, kiedy znowu do roboty bierze się!
121   2, III|     przyrzekał i nie dotrzymał. A kiedy tak, to on jest prawie łajdak,
122   2, III|        roztopiony do serca kapie, kiedy ją gdzie obaczę!" Ot, jaki
123   2, III|           do hrabiów zapisał się, kiedy w taki roboczy czas spaceruje
124   2, III|       mnie ubij na ciele i duszy, kiedy te chamy ćwierci mego prawowitego
125   2, III|          już sobie przywłaszczył, kiedy Janek był mały, a Anzelm
126   2, III|      morzu rozum swój zostawiłeś, kiedy takie głupstwa gadasz! Jakiż
127   2, III|           gospodarz nie zubożeje, kiedy mu biedny człowiek jaką
128   2, III|        ale językiem nie poruszyć, kiedy takie haniebne postępki
129   2, III|            a o nas zapomniał.~- A kiedy twój stryj podobno chory
130   2, III|      poznał Anzelm wtedy dopiero, kiedy się znalazł przed nim o
131   2, III|      zwykle wieczerzy nie jada?~- Kiedy ja biedny człowiek jestem,
132   2, III|            Ale to jest prawda, że kiedy pan w Korczynie osiędziesz,
133   2, III|          smętliwy nie jestem, ale kiedy w jakich zamiarach swoich
134   2, III|          jutro chandra schwyci. A kiedy go już ta pochmurność napadnie,
135   2, III|       piosenkę, często śpiewałem, kiedy jeszcze pogoda i upał na
136   2, IV |       rzekł Jan. - Chyba jesienią kiedy drzewa i krzaki wszystkie
137   2, IV |  Przypłynąć mógłby do swego pana, kiedy już tęskni...~- Nie pozwoliłem!~
138   2, IV |     Sargas to całe jego kochanie. Kiedy trzy lata temu do wojska
139   2, IV |        porę młoda jeszcze była, i kiedy troszkę wprzódy stryja żegnała,
140   2, IV |         się z tego taki gwar, jak kiedy wiele razem rojów pszczół
141   2, IV |         kopytami piasek grzebiąc. Kiedy mnie ociec całować przestał
142   2, IV |      wtenczas dopiero zobaczyłem, kiedy już znajdował się na połowie
143   2, IV |        Mnie znowu trząść zaczęło, kiedy na stryja spojrzałem. Jezu
144   2, IV |         wymówić nie mógł, i tylko kiedy niekiedy tak stękał, jakby
145   2, IV |           mu głos w piersi, która kiedy indziej tak rozgłośne pieśni
146   2, IV |          i zmęczony byłem... więc kiedy do chaty naszej wszedłem,
147   2, IV |         jadłowca, smoły i cząbru, kiedy Jan i Justyna stanęli u
148   2, IV |           to w kościele, to znowu kiedy z panną Martą albo z gośćmi
149   2, IV |     Zmienił jej się świat...~Raz, kiedy to ją wracającą z kościoła
150   2, IV |           jak najczęściej bywało, kiedy uczuwał się zmieszanym lub
151   2, IV |          rodzą. Ja sam, pamiętam, kiedy kilka lat temu Fabian mnie
152   2, IV |           nich kiedyś bieda była, kiedy stryj był chory, a on jeszcze
153   2, IV |       ogonem czarny, zmokły pies.~Kiedy Justyna stanęła na wybrzeżu,
154   2, IV |          mu zaświeciły.~- Żeby to kiedy nastąpiło! Żeby to doprawdy...~
155   2, V  |      kawał razowego chleba.~- Już kiedy okno otworzył i chleb jadł,
156   2, V  |         Justyna śmiała się także.~Kiedy Jan zdjąwszy z siebie przemokłą
157   2, V  |            Dopilnował tej minuty, kiedy po wodę poszłam, i wtedy
158   2, V  |        skończenie świata nastąpi, kiedy pan Anzelm tak się rozruszał! -
159   2, V  |       wszystko zepsuć może, a ona kiedy nie uczyła się, jak z pszczołami
160   2, V  |          wyjdziesz - przestanie !~Kiedy chleb w rękach podniósł
161   2, V  |      herbaty wypiła? My ją rzadko kiedy pijemy, ale zaraz można
162   2, V  |         przyobleczonym człowieku, kiedy dziś, pobudzany jemu tylko
163   2, V  |          świecie. U Boga i mucha, kiedy każe, żołnierzem musi być.
164   2, V  |     cierpliwy i pokorny byłem, bo kiedy już te rzeczy obróciły się
165   2, V  |         do serca nie dopuszczała. Kiedy jeszcze cokolwiek robiłem,
166   2, V  |     rozrywając.~- U Boga i ubity, kiedy każe, drugi raz ożyć może.
167   2, V  |     łamania i bólu doświadczam, a kiedy w starych przypomnieniach
168   2, V  |        nie uczynię, a choćbym sam kiedy cokolwiek inszego myślał
169   2, V  |       zdarzyła się z jego bratem, kiedy tu Francuzi byli... On dużo
170   2, V  |   rozczulonej pamięci, jak wtedy, kiedy mu Anzelm wspomniał o grobowcu
171   2, V  |         było, a jemu dwadzieścia, kiedy go pan Dominik Korczyński,
172   2, V  |        ale spostrzegła dobrze, że kiedy się nachylił ku niej, na
173   2, V  |          nie bywało. Ludzi ledwie kiedy z chaty wychodzących zamrozie
174   2, V  |          bój się. Choć i po nocy, kiedy zechcę, jeszcze prędzej
175   2, V  |       oblicze wielkiego Ludwika ! Kiedy na koniec wzrok podniosłam,
176   2, V  |       Jurasiu albo Anzelmku!" Ale kiedy pożar zgasł, na zgliszczach
177   2, V  |     gorzkiej i gniewliwej - jak i kiedy o niej mówił, opowiadał,
178   3, I  |    wzrastała i dojrzewała. Potem, kiedy Andrzeja nie było już na
179   3, I  |      marmurowym naczyniu płonące. Kiedy w dwudziestym szóstym roku
180   3, I  |          pokoju wszedł więcej niż kiedy zasępiony i pociągając wąsa,
181   3, I  |         ją w sobie wysoko ceniąc. Kiedy Benedykt upierając się jeszcze
182   3, I  |      Andrzejowa zostać nie mogła. Kiedy niekiedy odwiedzano ją,
183   3, I  |        jedno dotąd ją wypełniało. Kiedy pomyślała, że wkrótce, prawie
184   3, I  |        ale zarazem silniejsza niż kiedy, i której powtórzenia się
185   3, I  |       szmerów i woni, dłuższe niż kiedy godziny spędzała przed czarnym
186   3, I  |         milczy, w książkę patrzy, kiedy pani przyszłaś i z całego
187   3, I  |    przeciwnie, ale mniejsza o to! Kiedy się kocha, nie zważa się
188   3, I  |           kątku sobie posiedzę... Kiedy już będziesz miał czas,
189   3, I  |        niej natchnieniem i celem.~Kiedy drzwi otworzyły się ze stukiem
190   3, I  |      rozpaczliwe myśli i pytania. Kiedy młoda kobieta, której uczynione
191   3, I  |       milczeniu rzekła jeszcze:~- Kiedy powróci, powiedz, że proszę,
192   3, II |           ostatnich dniach lipca, kiedy część zboża jeszcze nie
193   3, II |          wiesz o tym, że wczoraj, kiedy panna Teresa łzawiąc się
194   3, II |      sobie chciej winę przypisać.~Kiedy dzieckiem pod twoim okiem
195   3, II |          pod twoim okiem rosłem i kiedy następnie ze szkół do domu
196   3, II |    zaśmiał się z lekceważeniem.~- Kiedy już sam poturbujesz się
197   3, II |         wpadł mu w mowę:~- Jeżeli kiedy, mój ojcze, przekonany zostanę,
198   3, II |         więcej jeszcze niż wtedy, kiedy Witold pokorną jego względem
199   3, II |     nieżyczliwi...~- Cóż dopiero, kiedy się ich pieprzem karmi! -
200   3, II |         kraje, jak materii staje. Kiedy sam z kredką w ręku zaczniesz
201   3, II |           pan zawsze żartuje! kto kiedy widział błękitną krew!...~-
202   3, II |        Dwadzieścia dwa lata miał, kiedy mu ojciec umarł... matka
203   3, II |        dwadzieścia dwa lata miał, kiedy stracił ojca i w sukcesji
204   3, II |          zechce najpewniej wtedy, kiedy się ożeni; żoneczka rozumna
205   3, II |          odnosiło się do Justyny. Kiedy po raz pierwszy usłyszał
206   3, II |       dobrzy niegdyś znajomi! Ale kiedy to było! I... krótko to
207   3, II |          te procesy licho wzięło!~Kiedy wchodziły do zagrody Fabiana,
208   3, II |           chodził... później już, kiedy Pan Bóg nie pobłogosławił,
209   3, II |      nadzieję oznacza". Co robić? kiedy choć stara, a romansowa!
210   3, II |          miał ojciec jej Giecołd, kiedy jeszcze po dzierżawach chodził.~-
211   3, II |           wesele córki zapraszał. Kiedy kłaniał się po wielekroć
212   3, II |        nie będąc może być zacnym; kiedy z przymileniem i prawie
213   3, II |         czy pan Franciszek ślepy, kiedy nie widzi, na co ja palcem
214   3, II |         się śmiech Starzyńskiego.~Kiedy Justyna i Witold pod blednącym
215   3, II |         głośnego czytania Teresy. Kiedy wszyscy w domu i dokoła
216   3, II |   osłabienia mam szum w uszach...~Kiedy na koniec dokładnie słowa
217   3, II |       moim świętym obowiązkiem... Kiedy złożycie mię do mogiły,
218   3, II |      wysłuchała, i wtedy dopiero, kiedy o niezłomności oporu matki
219   3, II |         siebie. Od tego wieczora, kiedy Benedykt w bramie folwarcznego
220   3, II |      diabła! - zawołał Benedykt - kiedy teraz pomyślę, że i ja kiedyś
221   3, II |         braci przepada, a Zygmuś, kiedy siedział za granicą, ciągnął
222   3, II |           po latach niewidzenia i kiedy już poślubiłeś inna, jeszcze
223   3, II |          Boże! jak ja cierpiałam! Kiedy przyjeżdżałeś do Korczyna,
224   3, II |     ciebie, wypędzała mię z domu, kiedy przyjeżdżałeś... Czy wystarczyłaby
225   3, II |        inną pomoc, silniejszą!... Kiedy wtedy, pamiętasz? przy wielu
226   3, II |   przekleństwem mego dzieciństwa, kiedy zabijał mi matkę, a dla
227   3, II |          już po zachodzie słońca, kiedy ładny jego koczyk wtoczył
228   3, II |      nieznośną boleścią i trwogą.~Kiedy wchodził do pokoju matki,
229   3, II |   Skazywać się na wieczny smutek, kiedy uniknąć go można, przyrastać
230   3, II |  pokutujemy, swoich już nie mamy. Kiedy bank został do szczętu rozbity,
231   3, III|       sczerniałej i bez blasku, a kiedy niekiedy, nie wiedzieć skąd
232   3, III|      Jednak przed kilku minutami, kiedy Fabian względem nie znającej
233   3, III|         im z egzekucją siędzie, a kiedy najszumniejsi i najweselsi
234   3, III|           Co masz czuprynę jeżyć, kiedy niemocen jesteś! - wołali. -
235   3, III|       zawołano do stołu; a teraz, kiedy i muzykanci już podjedli,
236   3, III|       ludzie przyjechali. Owszem! Kiedy na Jadwiśkę czeka, to niech
237   3, III|       gumnie nie smali! Hrabinia!~Kiedy zaś polkę zamienił kontredans
238   3, III|   poprzeczną zmarszczką na czole. Kiedy niekiedy tylko na tańczący
239   3, III|           się tam miało rozrywać, kiedy podobno nic, jak się należy,
240   3, III|          i jej dziadunio, jeszcze kiedy przytomniejszym niż teraz
241   3, III|      Jaśmonta uprzejmą się stała. Kiedy tak, to tak! Niechże widzi,
242   3, III| wyśpiewując:~Najpierwsze kochanie~Kiedy serce chwyci,~Radością i
243   3, III|        pytał:~- Czy Antolka czuje kiedy, że miłość w serduszku mruczy
244   3, III|         pojedziesz, czy napiszesz kiedy do mnie?~Czy kiedy przyślesz
245   3, III|      napiszesz kiedy do mnie?~Czy kiedy przyślesz mi jaką książkę?~-
246   3, III|         nie samemu, a cóż dopiero kiedy człowiek ma czym podzielić
247   3, III|        Dziękuję i za dziedzictwo, kiedy od własnej żonki nieprzyrodzoną
248   3, III|          języki brać, tym więcej, kiedy panna jest zacna i nic jej
249   3, III|          żartem grubowatej panny. Kiedy tak, to tak. Jeżeli temu,
250   3, III|     chwaląc, drugie krytykując, a kiedy niekiedy dawnemu przyjacielowi
251   3, III|           Jak ja mogę być wesołą,~Kiedy zdrój w żałobie?~Jak tu
252   3, III|           z ziemi podnieść czoło,~Kiedy matka w grobie?~A po zapłakanej
253   3, III|           pięknie, jak to ładnie,~Kiedy żołnierz z konia spadnie,~
254   3, III|    uleczonym mógł jeszcze zostać?~Kiedy Anzelm mówił, Marta głowę
255   3, III|    stojącym kotle. Przed godziną, kiedy młodzież z wysokiej góry
256   3, III|        mię ubij na duszy i ciele, kiedy jednym słóweczkiem obrazić
257   3, III|        nie grzech... I pies wyje, kiedy smętny...~Apostoł zaś wołał:~-
258   3, III|     wołano. - Nie zawsze umierać, kiedy tłuką falą! i my, chwała
259   3, III|  próżniaków i hultajów nas łajał, kiedy w gorący czas robotnika
260   3, III|          i pamięć o tym, że my tu kiedy żyli, przepadnie...~Przez
261   3, IV |         jak to dawno, dawno było, kiedy te dźwięki i te słowa o
262   3, IV |       przedłużyć raczy, może mnie kiedy i z krzesłem w senacie powinszujesz.
263   3, IV |      sercu cicho, ciemno, ponuro. Kiedy to był taki sam wieczór?
264   3, IV |         dobrze - zaczął - czyż ja kiedy tego pragnąłem, czyż wymagam
265   3, IV |           Młody jestem! cóż stąd? Kiedy już z życia tyle wyssałem
266   3, IV |       siebie patrzali. Więcej niż kiedy czuli, jak niezmiernie kochali
267   3, IV |          stupudowy spadł ze mnie, kiedy wszystko przed tobą wygadałem.
268   3, IV |         tym wszystkim będziesz, a kiedy tego lata zdawało mi się,
269   3, IV |        podnosiła, prawie upajała. Kiedy na koniec wstał z fotelu
270   3, IV |            A jeżeli ja odważę się kiedy tam przyjechać, gdzie od
271   3, IV |            Dziadunio bardzo lubi, kiedy do niego goście przyjeżdżają...~-
272   3, IV |           to - odpowiedziała - że kiedy wszyscy mnie czernili i
273   3, IV | spodziewam się, że tego dostąpię. Kiedy już takie przeznaczenie
274   3, IV |        już we wskazanym kierunku, kiedy go głos stryja zatrzymał.~-
275   3, V  |          skończyła jeszcze mówić, kiedy na wschodach ukazała się
276   3, V  |      jednogłośnie zawołali:~- Co? kiedy? jak? z kim? z kim?~Justyna
277   3, V  |        mnie przyjąć nie chciałaś, kiedy ja ciebie, jak wypadało,
278   3, V  |        Ucałowała ją serdecznie.~- Kiedy rozgospodarzysz się już
279   3, V  |          pokoju jadł śniadanie, a kiedy jedzeniem był zajęty, o
280   3, V  |        jeszcze mówić i opowiadać, kiedy naprzód w sali jadalnej
281   3, V  |          smyczek swój spojrzał.~- Kiedy tak - zaczął - to niech
282   3, V  |            łagodna cisza jesieni.~Kiedy Benedykt i Justyna weszli