Tom, Rozdzial

  1   1, I  |            chwilą więzi roślin. Były tam bujne liliowe dzwonki leśne,
  2   1, I  |          uśmiechnęła się znowu.~- Co tam! Niech ciocia na to nie
  3   1, I  |         przez złośliwość pewno... Co tam! Jakże to było z tą cholerą?~
  4   1, I  |           jak żółwie. Prędze, bo już tam Emilka wyrzeka pewno, że
  5   1, I  |          głosem zadeklamowała:~A kto tam przyjdzie albo przyjedzie,~
  6   1, II |         pozłotą ramach. Podłogi były tam woskowane i błyszczące,
  7   1, II |         powie przynajmniej, jak jest tam, gdzie pan mieszkałeś...~
  8   1, II |            Cztery wiorsty uszła dziś tam i na powrót, nie odpoczywała
  9   1, II |           Benedykt w domu?~- W domu, tam, z gośćmi i żoną... Znowu
 10   1, II |             Pan Różyc... gdzieżby on tam mógł... taki wielki pan...
 11   1, II |             się, że nie ubrany... Co tam! tym lepiej... artyści podobno,
 12   1, II |    żartobliwym głosem zapytał:~- Cóż tam takiego było?~Kirło znowu
 13   1, II |           Już z żonatym?~- Ale gdzie tam! od dzieciństwa prawie...
 14   1, II |         głodny jestem... A nie wiesz tam czasem, co na obiad będzie?~-
 15   1, II |              Marty z samego rana, co tam na obiad będzie, ale czy
 16   1, II |              goście przyjadą albo co tam innego stanie się, Franek
 17   1, III|           się przed nimi. Hej! byłoż tam wtedy, było ruchu i tłumu
 18   1, III|       obszernym domu! rozlegałyż się tam gwary i krzyki płynąc w
 19   1, III|          falach tej rzeki! Brzmiałyż tam i huczały, w głębiach tego
 20   1, III|             przyjemnego nie mógł już tam usłyszeć ani zobaczyć; że
 21   1, III|         trochę odpocząć muszę. Niech tam sobie ekonom i robotnicy
 22   1, III|            zmęczona upałem.~- Ale co tam ten upał! - ręką po spoconym
 23   1, III|      dochodziłbym niczego i niechbym tam już mniej miał, byle tych
 24   1, III|        samemu ciężko... Tu załatasz, tam dziura; tu zszyjesz, tam
 25   1, III|             tam dziura; tu zszyjesz, tam się rozporze - i Bóg jeszcze
 26   1, III|         nerwów... mnie zaś - no! już tam o wszelkich rzeczach wysokich
 27   1, III|              nawet bez perfum i tych tam... różnych swoich szlafroczków
 28   1, III|       wpółwesoło, wpółgorzko.~- Jaki tam czarnoksiężnik! - odparł. -
 29   1, III|       miejsca przyrastał i choć jemu tam nie idzie, gdzie indziej
 30   1, III|           drugiego inaczej. Wiele on tam, ten brat, zapomniał; o
 31   1, III|       jeszcze nieszczęściem, ciężko. Tam pracy zapewne będzie wiele,
 32   1, III|     strasznym, co jej tu towarzyszy. Tam obok pracy będzie spokój,
 33   1, III|      dochodziłbym niczego i niechbym tam już mniej miał, byle tych
 34   1, III|      dokuczać przestanę... Niech już tam lepiej dokucza im kto inny!
 35   1, III|              dawno nie widziałem! Co tam ta... prawi o swojej pustyni!.
 36   1, III|             albo pociechy zasięgnąć! Tam miałbym blisko brata. Zmienił
 37   1, III|             ustawiła meble błękitne, tam pąsowe, toaletę przyozdobiła
 38   1, IV |          pani Andrzejowa Korczyńska, tam przyjechała, za synem się
 39   1, IV |     prowadzący sposób życia. Kobiety tam były w podstarzałych materiach
 40   1, IV |              lokajczykowi. Pozostała tam także Marta, w dniu tym
 41   1, IV |             i krewnych częstując ich tam cygarami. W jednym z rogów
 42   1, IV |          minę ma panna Teresa... ot, tam, z gardłem obwiązanym siedzi
 43   1, IV |              pagórków, co to wiecie, tam het, za równiną... drugie
 44   1, IV |              wionęły ku ziemi. ~- Co tam! - zaczął w kącie ganku
 45   1, IV |           życie gryziony sąsiad - co tam te Prusaki! bez Prusaków
 46   1, IV |              zaczął Darzecki - jakże tam jest z tym twoim procesem,
 47   1, IV |          babula Maksymowa dobrze ich tam dopilnuje...~Za plecami
 48   1, V  |          obustronnie uczuwanej. Były tam ranki majowe i księżycowe
 49   1, V  |            konia osiodławszy?~Jaworu tam nie było, ale u stóp gruszy
 50   1, V  |    Korczyńskiego coś powiedzieć? oni tam za górką...~Odjął ręce od
 51   1, V  |      Korczynie bywałem... ociec mnie tam brał z sobą... ale już potem
 52   1, V  |               że panience nie zawsze tam bywa wesoło. Ludziom gąb
 53   1, V  |     zatrzymując raźnie zawołał:~- Co tam! Ja panience powiem, że
 54   1, V  |            wypuścił.~- A toż co? Kto tam w sadzie?~Żółty pies minąwszy
 55   1, V  |            błyszczą... czego ty mnie tam ciągniesz?... sam idź!~-
 56   1, V  |       jesienne... to francmadama ... tam trzy sapieżanki... tam jabłka
 57   1, V  |               tam trzy sapieżanki... tam jabłka oliwne, zimowe papierówki...
 58   1, V  |           kalwinki... sztetyny ... a tam ten gaik cały śliwowy...~
 59   1, V  |            było, że pragnął być tu i tam,~- A kiedyż jeszcze konie
 60   1, V  |          chłopak i głośniej zanucił:~Tam on rozkoszy użyje,~Krwi
 61   1, V  |             Może nie pójdziem ... co tam, że jeden dzień opuścim!...~
 62   1, V  |      noszącym słyszała, ale nie była tam, nie, najpewniej nie była
 63   1, V  |             nie, najpewniej nie była tam nigdy. ~- A pewno, pewno...
 64   1, V  |             Nie chciała stąd iść ani tam wracać. Co ona tam będzie
 65   1, V  |           iść ani tam wracać. Co ona tam będzie robić? Znowu sztywnie
 66   1, V  |           własnego wzruszenia! Po co tam ona? komu potrzebna? Kto
 67   1, V  |           potrzebna? Kto jej powrotu tam pragnie? A jeśli pragnie
 68   1, VI |            sprawę im zdawał. Słychać tam było wykrzyki jego :~- Bóg
 69   1, VI |              tego samego Ładysia, co tam stał z Fabianem i z chłopska
 70   1, VI |             łagodnych stokach, rosły tam olszynowe i brzozowe gaje,
 71   1, VI |            wodami przejętych. Leżały tam wielkie, wilgotną pleśnią
 72   1, VI |            leszczyn uplątane, wysoko tam kwitły błękitne cykorie,
 73   1, VI |            drobnych liści, wyrastały tam z ziemi okrytej rzadką trawą
 74   1, VI |             godłami i figurami. Były tam białym pokostem powleczone
 75   1, VI |              Tylko nazwiska nie było tam żadnego. Z bezimiennego
 76   1, VI |      wspaniałość i piękność. Ale jak tam było z ich początkiem wszystko
 77   1, VI |             i bobrowniki; w inszych, tam gdzie stały lipowe lasy,
 78   1, VI |           bawoła, karmną świnię i co tam zresztą kto miał. Chaty
 79   1, VI |             boku swej pani. Wszelako tam bywało: ciężko i mile, straszno
 80   1, VI |           osad dowiedzieć się, jakże tam czyniły się takie cuda.
 81   1, VI |          przyczyny mnóstwa rosnących tam ogrodów, po rusińsku Horodnem
 82   1, VI |             własnym wiary nie dając. Tam, kędy dawniej panowała dzicz
 83   1, VI |            może ten młody Michał, co tam stał wystrojony, z wąsami
 84   2, I  |             się one jak wióry i żeby tam nie wiedzieć ile razy na
 85   2, I  |             się za nią po ziemi. Jak tam przecież było, to było z
 86   2, I  |           mógł. Starszy, Staś, pewno tam z chłopskimi dziećmi po
 87   2, I  |              Słychać było, że mówiła tam z gniewem i krzykiem, to
 88   2, I  |           kupcami zniknęła. Zabawiła tam dobry kwadrans, potem ukazała
 89   2, I  |           drugą stronę domu. Musiało tam coś w jej nieobecności zepsuć
 90   2, I  |              wymówił.~- Więc cóż? Wy tam przecież na świecie do wcale
 91   2, I  |    przewidzenia są kaprysy serca czy tam wyobraźni...~- Więc ożeń
 92   2, I  |       przygotuje kontrakt, umowę czy tam coś podobnego i przywiezie
 93   2, I  |           Boleś ... mój mąż.., gdzie tam! ani myśleć o tym nie można!~
 94   2, I  |             sobie, że my, tak jak wy tam, na waszym wielkim świecie,
 95   2, I  |               gdzie diabeł nie może, tam babę pośle... Zobaczysz,
 96   2, I  |              Roboty dzienne były już tam ukończone: dlaczegóż więc
 97   2, I  |       bezwiednie prawie ciągnęła ich tam wewnętrzna jakaś siła uczucia
 98   2, II |           Doktor wasz głupi... co on tam takiego w moim kaszlu usłyszał?
 99   2, II |            recepty zapisał... Ale ja tam do jej pokoju weszłam z
100   2, II |              późna zwykle paliła się tam jeszcze jedna, tuż przy
101   2, II |       urodziła się w Egipcie? Byłaby tam najpewniej szczęśliwszą!
102   2, II |             myślisz, Tereniu? Ja bym tam pewno mogła wiele chodzić,
103   2, II |         odpowiedziała Teresa - jakże tam ludzie wśród takiej natury
104   2, II |        Srebra, futra, koronki i inne tam różne kobiece fatałaszki
105   2, II |            Szwagier może pamięta, że tam jest... to... tamto...mogiła...~-
106   2, II |            odrzucił:~- Głupiś! co ty tam znasz się na tym! Dlaczegóż
107   2, II |           jednym ze znajdujących się tam łóżek, z wy krzywioną na
108   2, II |             w te francuskie wiersze, tam, u końca ogrodu, w grabowej
109   2, III|              roku przygotowywano się tam jak do wielkiego święta.
110   2, III|          podjęło się z krzykiem, tu, tam, ówdzie szybko mignęły stalowe
111   2, III|            para ludzi. Mężczyzna był tam bosy i cały odziany w grube,
112   2, III|         chciał brać. "Bo to gdzie ja tam będę - powiada do siedmiorga
113   2, III|           robi się w oczach..."~- Co tam o tym gadać, mamo! - z niezadowoleniem
114   2, III|               Żenić się czas...~- Co tam o takich rzeczach gadać! -
115   2, III|            do krajania zielska, albo tam czym innym ręce sobie pokroiłam,
116   2, III|              mu biedny człowiek jaką tam garść zboża zeżnie albo
117   2, III|            można wyobrażać sobie, że tam, wyżej, nic złego ani brzydkiego
118   2, III|            się możesz, który Alżusia tam na zagonie rzuciwszy sama
119   2, III|           cały dzień przesiedziałem, tam pod laskiem, i tak nagadałem
120   2, III|            się z sobą, tu ukazywały, tam znikały barwiste kobiece
121   2, III|         pyskiem i ogonem, miotał się tam jak szalony, ujadając i
122   2, III|       gotować!~- A ciotka?~- E! jaki tam smak w ciotczynej wieczerzy!
123   2, III|              pozostawionymi zostały,~tam nie odjęto pąków, których
124   2, III|           potrzeby nie było, i różne tam insze myśli ludziom do głów
125   2, III|           ile jej on zostawił. Gdzie tam! i tyle już nie ma, bo jedni
126   2, IV |              i nagłych przyciemnień. Tam gdzie rzeka daleko przed
127   2, IV |              przekonałem się, że one tam sobie, te ptaki, prawdziwe
128   2, IV |             i dla tej przyczyny nich tam wielka niezgoda w familii
129   2, IV |            dziksze. Z jednej strony, tam gdzie przed kwadransem sielsko
130   2, IV |             wyciągnął.~- Widzi pani, tam, ten trzeci od boru pagórek...
131   2, IV |             swoim synkiem; stała też tam panna Marta, która w tę
132   2, IV |            osób ze dwadzieścia. Nikt tam bardzo głośno nie mówił,
133   2, IV |              ukos tędy przejechali i tam... widzi pani te miejsce,
134   2, IV |              mieszają się z sosnami, tam, w tym miejscu z oczu naszych
135   2, IV |              i grzmotów słuchali, co tam toczyły się i turkotały,
136   2, IV |            znałem dobrze, ociec mnie tam z sobą brał i panna Marta
137   2, IV |      ślizgały, tu pożarem wybuchały, tam rozbijały się w roje iskier,
138   2, IV |             jaką z nami uczynił, czy tam pewne rozgraniczenie jakie,
139   2, IV |              usta trochę wydął.~- Co tam o tym gadać! Każdy teraz
140   2, IV |            szkodę zaś i ubligę łatwo tam, gdzie zagony jak groch
141   2, V  |              łóżkiem. Antolka sypiać tam musiała, bo wśród mnóstwa
142   2, V  |        często pomodlić się i podumać tam, gdzie brat jego wiecznym
143   2, V  |               byleś miodu dostał!~Co tam, że troszkę boli, nim za
144   2, V  |           się teraz nie można, jakié tam wtenczas rozlegały się mowy
145   2, V  |         Korczyna na mnie ściekły, bo tam mnie objawiły się te widowiska
146   2, V  |          pocieszyć się nie mogłem, i tam też gwiazda kochania mego
147   2, V  |              stawiła. Pewno, że były tam ze strony krewnych perswazje,
148   2, V  |             łezki w oczach widzę. Co tam tak długo rozwodzić się
149   2, V  |            goły pień z nagła wyrosły tam, gdzie go wprzód nie było,
150   2, V  |             plecami przyparta. "A co tam takiego stoi?" - mówi ociec. "
151   2, V  |         gwiazdy otaczają słońce. Był tam wielki Kondeusz, książę
152   2, V  |           Gdzie ty ginęłaś? Czy znów tam?... I po co to? Wieczne
153   2, V  |           silniej połyskiwały.~- Cóż tam słychać?... ha? co ty tam
154   2, V  |            tam słychać?... ha? co ty tam robisz? o czym rozmawiasz?
155   2, V  |         umiesz z nimi rozmawiać? Oni tam nic o francuskich romansach
156   2, V  |           palę się od wstydu. No, co tam! Pewno aż cię korci, tak
157   2, V  |       baletnic, bankructwa i jakiejś tam morfiny wyratować, a on
158   2, V  |          taka, co wszędzie rośnie, i tam nawet, gdzie jej nie posieją.
159   2, V  |             po imieniu, Wasylku! czy tam Jurasiu albo Anzelmku!"
160   2, V  |               takiej pracy, jaką bym tam miała, przelękłam się... "
161   2, V  |         miała, przelękłam się... "Co tam - myślę - zapomnę, odtęsknię
162   2, V  |         szeptem pytać zaczęła:~- Cóż tam z nim? jak on wygląda? czy
163   2, V  |             Dom nowy zbudował? Jakże tam we środku? świetlica duża,
164   3, I  |             stąd do niego wpadała, i tam, w wielkim trójkącie utworzonym
165   3, I  |            nie słów i zawsze stawała tam ze swą wspaniałą postawą
166   3, I  |             część sprzętów, które ją tam otaczały, znacznym trudem
167   3, I  |          męża zadań społecznych. Jak tam, tak i tu zetknięcie się
168   3, I  |               czystszy, doskonalszy. Tam rosną i na los szczęścia
169   3, I  |            go zajmowały. Teraz szedł tam znowu w wykwintnym letnim
170   3, I  |           książek i dzienników stała tam pięknie oprawiona, dość
171   3, I  |              i znużonym, znalazł się tam, dokąd dążył. Stanął i patrzał.
172   3, I  |             sobie książkę i cichutko tam w kątku sobie posiedzę...
173   3, I  |          veux tu, chére enfant?~- Ty tam nie pojedziesz, Zygmusiu...~
174   3, I  |           błaganiem szeptała:~- Dziś tam nie jedź... o mój jedyny...
175   3, II |         podobnym czerwonym światłem. Tam, gdzie dziedziniec folwarczny
176   3, II |           trochę... w przeszłym roku tam, gdzie lato spędziłem, żniwiarki
177   3, II |              się Witold.~- A kto ich tam, do diabła, chce pieprzem
178   3, II |        znalazł... abym już wtedy był tam, gdzie... to... tamto...
179   3, II |       Doskonałe porównanie... bo czy tam ta krew błękitna, czy nie
180   3, II |               dawniej fabryka czegoś tam była i przynosiła dużo,
181   3, II |             dużo przynosić. Wszystko tam, co prawda, podupadło i
182   3, II |        jedząc chleb nie pracuje, czy tam w nim błękitna krew płynie,
183   3, II |          pójdziesz... wiesz? Marynia tam także będzie, już ja to
184   3, II |           wolę już być na pensji, bo tam choć rozmaitości więcej...
185   3, II |           chce się... Zofia mówi, że tam wesoło będzie... taką ładną
186   3, II |           zobaczywszy znajdującą się tam Justynę wołać zaczęła:~-
187   3, II |          weselu robić będę? na co ja tam potrzebna! Pfuj, zgiń, maro,
188   3, II |     krzyknęła stara panna - po co ja tam mam iść? na co? dlaczego?~-
189   3, II |             podsmalone? Czy i Witold tam był? Wieczne dziwy! Czy
190   3, II |            adwokat apelację, czy coś tam takiego, nie w czas podał
191   3, II |            posag wypłacić! Ale gdzie tam! Połowę tylko wypłaci, a
192   3, II |        kanarkowy surdut przywdział i tam, gdzie go serce ciągnęło,
193   3, II |          wiedział dobrze, że znaleźć tam może Justynę.~Istotnie,
194   3, II |          zamieszkaj w Osowcach... ja tam teraz jestem panem. Moja
195   3, II |           było, że to dziecko, które tam, na dole wielkiego domu,
196   3, II |    wyobrażasz sobie, ile znalazłabyś tam rzeczy pięknych, ciekawych,
197   3, II |            ojca! Może z niej... może tam...~- Mogiła! - sarknął -
198   3, II |             strącony, twój ojciec... tam...~- Mój ojciec - wybuchnął
199   3, II |             życie. Ona rozumiała, co tam gaśnie, i obie dłonie mocno
200   3, III|               babek, chrzanów bujały tam wysoko niezliczone osty,
201   3, III|              i nieustannie turkotały tam koła, parskały konie, rozlegały
202   3, III|            Starzy i młodzi, przybyli tam licznie Zaniewscy ze spokojnych
203   3, III|          błękitne i białe paski. Był tam jeszcze z dorosłymi dziećmi
204   3, III|           ich większa nieco gromada, tam zdawać się mogło, że z ziemi
205   3, III|             żywo i tłumnie zagadali, tam, zda się, przylatywały echa
206   3, III|          Bohatyrowicza obrała i żeby tam nie wiadomo co, musi za
207   3, III|            Pod trzema ścianami stały tam teraz trzy długie stoły
208   3, III|               Muzyka! hej! słyszycie tam, muzykusy! Zaniewscy, hej!
209   3, III|              siadać na tę bryczkę... tam... za asystą!...~I tak dalej,
210   3, III|              śmiechów gromadka. Była tam panna młoda ślubną swoją
211   3, III|              swoim przeciwku, ale go tam szarańcza weselna opadła
212   3, III|           cierpiącym uśmiechem szedł tam, dokąd go Elżusia z jednej
213   3, III|         zapraszana do gumna weszła i tam także pośród siedzących
214   3, III|         nadzwyczaj dworny, i wszyscy tam prawie poruszali się gibko,
215   3, III|          Bardzo przepraszam, ale kto tam jest taki dureń, że w gumnie
216   3, III|             Julek nie brał. Gdzie mu tam było, leniwemu i gapiowatemu,
217   3, III|           gumna i już nie ukazał się tam więcej.~Tymczasem Władysław
218   3, III|      Tymczasem Władysław czy, jak go tam nazywano, Ładyś Osipowicz,
219   3, III|             uczucia, których doznała tam i tu doznawała - to jedno.
220   3, III|             zdawał się dbać o to, co tam ludzie o jego odzieniu i
221   3, III|             Z drugiej strony, co się tam miało rozrywać, kiedy podobno
222   3, III|              słyszał, tyle tylko, że tam jego stryjaszek i jej dziadunio,
223   3, III|          niezwykły: rozstępowano się tam przed kimś, kogoś witano.
224   3, III|            dla kogo to czyniła, stał tam ciągle przy tej... w jarzębinach!
225   3, III|            nie odstępował, zarzucano tam niestałość, bałamuctwa i
226   3, III|               bo gdzie wiary nie ma, tam i przyjaźni prawdziwej być
227   3, III|            nucić zaczynał:~Za Niemen tam precz...~Ach, czegóż za
228   3, III|           czegóż za Niemen?~Czy błoń tam kwiecistsza...~A ku rzece,
229   3, III|     wygnaniec:~Poleć, motylku, poleć tam dalej,~Zaleć, motylku, w
230   3, III|              Za kolumną i księżycem, tam gdzie rzeka wspaniałym ruchem
231   3, III|          pierwszy rzut oka rozpoznać tam można było tylko postacie
232   3, III|            wielki kawał wygonu, het, tam, takimi a takimi granicami
233   3, III|              myśleć, że zamknie oczy tam, gdzie je na ten świat otworzył,
234   3, IV |           przechadzał się po salonie tam i na powrót, w głębokim
235   3, IV |          delikatny głosik niewieści. Tam, w buduarze oklejonym papierem
236   3, IV |     przypominał klasztorną celę. Jak tam, tak i tu czuć było życie
237   3, IV |       senacie powinszujesz. Jakie by tam nie były twoje przesądy
238   3, IV |           byłeś! domyślam się, co ci tam nagadali! Skarżą się, że
239   3, IV |       wszystko, co widział i słyszał tam, skąd przybył, powtarzał
240   3, IV |                drugiego zawiodła ona tam, gdzie honor i ludzką cześć
241   3, IV |            odpocząć. Potem pójdziesz tam do nich i powiesz im, że
242   3, IV |          nożem cisnął! Ale nie siedź tam długo - mówił dalej - bo
243   3, IV |        zaczęli inni.~Z godzinę trwał tam gwar wielki, z zapytań,
244   3, IV |           głos Strzałkowskiego.~Może tam Witolda ściskano, całowano,
245   3, IV |          było największe. Zaprzęgano tam do bryczek i wózków konie,
246   3, IV |            żądał; tu było za ciasno, tam niewygodnie... Kazimierz
247   3, IV |           jeżeli ja odważę się kiedy tam przyjechać, gdzie od tego
248   3, V  |             ty wiesz, jaka cię praca tam czeka?~Tym razem uniosła
249   3, V  |    wyszczebiotała do Zygmunta, który tam przy stole stare albumy
250   3, V  |             może z czasem znajdziesz tam dla niej, jak dla siebie
251   3, V  |              syna zawołał:~- Powiedz tam komu, Widziu, aby Marty
252   3, V  | roztargnieniem na nią spojrzał.~- Co tam takiego? aha! wiem... pan
253   3, V  |             moja żona i panna Teresa tam nie pójdą!~Wstał, do Marty
254   3, V  |              się! Chciałam spróbować tam... Ale teraz już nie chcę...
255   3, V  |              te... nie przywykłem... tam pewno nawet fortepianu postawić
256   3, V  |        postawić gdzie nie ma... mnie tam te... te... te... to...
257   3, V  |         mieszkać będziesz. Pewno, że tam wyżyć byś nie mógł. Ale
258   3, V  |              i serenadki, a Marta ci tam zaraz śniadanie pośle...~