Tom, Rozdzial

  1   1, I  | powierzchownością. ~Kobieta z chustką była niezwykle wysoką, a wysokość
  2   1, I  |              ciekawość budzić mogącą. Była to mała, chuda, okrągła
  3   1, I  |     towarzyszki swojej niższa, ubraną była w czarną wełnianą suknię,
  4   1, I  |             mówię! Jeszcześ wtedy nie była w Korczynie, jeszcze mała
  5   1, I  |          śpieszyłam bardzo, bo Emilka była chorą i goście mieli na
  6   1, I  |       perswadowali chłopom, że to nie była cholera, tylko panna Marta
  7   1, I  |              się turkot powozu; droga była w tym miejscu wąską, zeszły
  8   1, I  |               hultaja tego...~Justyna była widocznie zaniepokojoną.
  9   1, I  |         kobiet, z których jedna tylko była niemłoda, w ciemnej chustce
 10   1, II |          punktów dziedzińca widzialną była i sama rzeka, szeroka, w
 11   1, II |               pokój ten napełniająca. Była ona duszną i pełną zmieszanych
 12   1, II |          poruszeniem ciała czy ducha.~Była to pani Emilia Korczyńska,
 13   1, II |          teraz zupełnie już nieładna, była ona zarówno szczupłą i delikatną,
 14   1, II |                 O! więc gracja pańska była bez rękawiczek!...ze słabym
 15   1, II |             kapelusza i rękawiczek?~- Była to zapewne jakaś wiejska
 16   1, II |            tłumaczył się Kirło. - Nie była to wcale żadna wiejska dziewczyna,
 17   1, II |             imię i nazwisko gracji.~- Była to - wzdychając i wydymając
 18   1, II |            wargi zadeklamował Kirło - była to cioteczna siostrzenica
 19   1, II |         nauczycielka mojej córki, gdy była ona malutką... Wszakże to
 20   1, II |             powitanie podawał, wielką była, od opalenia zgrubiałą.
 21   1, II |              dymem nie puścili...~Nie była to właściwie odpowiedź niegrzeczna,
 22   1, II |          Jakże to dobrze! Pani Emilia była bardzo niespokojną.~- I
 23   1, II |           zgrabną kibić. Wyprostowaną była i głowę otoczoną czarnym
 24   1, III|          sercu prowincji roznieconym, była akademia wileńska a Stanisław
 25   1, III|              przed paru laty; siostra była zamężną. W zamiar, mniej
 26   1, III|               Korczyńskim. Szczególną była ta przyjaźń wobec różnic
 27   1, III|          utrwalona w okolicznej mowie była ona jedynym grobowcem najstarszego
 28   1, III|            wnet wiele innych. Nastała była mianowicie pora niezmiernych
 29   1, III|           kapryfolium gęsto opleciona była jedną z nielicznych pozostałości
 30   1, III|              za partię świetną. Dumną była, że ją właśnie wybrał, że
 31   1, III|               podobał się jej bardzo, była w nim zakochaną. Czemuż
 32   1, III|               wszelka umysłowa robota była mu coraz trudniejszą. Machał
 33   1, IV |          wiedziano, wszelka zalotność była jej zawsze i zupełnie obcą.
 34   1, IV |       wesołych główek. Ona wesołą nie była. Już Darzeckie bliskie jej
 35   1, IV |               jej daleko starszą, niż była istotnie. Znużenie i zesztywnięcie
 36   1, IV |              bardzo kształtnymi usty. Była to po prostu zgrubiała i
 37   1, IV |        zamążpójściem śliczna panienka była!... Różycówna z domu przecież!~
 38   1, IV |               różdżką swoją dotknęła, była wielka, całe długie już
 39   1, IV |            raz już, przed kwadransem, była spotkała. Wyrzekł przy tym
 40   1, IV |               głośno sapiąc pogrążoną była w układaniu na kryształowych
 41   1, IV |        piskliwym wykrzykiem kobiecym. Była to panna służąca pani Emilii,
 42   1, V  |               błękitnej kopuły nieba. Była to niska puszcza, u szczytów
 43   1, V  |            głową, i myślała, że kiedy była dzieckiem, już tylko słyszała
 44   1, V  |           zalotną, częściej ponurą... Była to jej nauczycielka, Francuzka...
 45   1, V  |              korczyńska dzięki Marcie była wcale dobrą, a dnie całe
 46   1, V  |              czarnym, wdowim ubraniu. Była to po panu Benedykcie druga
 47   1, V  |             Daleko mniej powściągliwą była ciotka Zygmunta, kobieta
 48   1, V  |          ceniąca bogactwo.~- Powinnaś była wiedzieć, moja Justynko -
 49   1, V  |           tylko dźwiękiem jego głosu. Była już zapomniała, a teraz...
 50   1, V  |             może kiedy... może... Nie była dzieckiem, miała lat dwadzieścia
 51   1, V  |             prawie nigdy". Kimże więc była? Jakim było jej miejsce
 52   1, V  |               i sama to przyznawała - była ona nie wiedzieć kim!~Obu
 53   1, V  |           wzrokiem, póki nie zniknął. Była już teraz o parę tylko kroków
 54   1, V  |           niego kobiety. Zarumienioną była, ale nie rozgniewaną; owszem,
 55   1, V  |      szczególnie wyglądająca kobieta. Była to dziewczyna dwudziestoletnia,
 56   1, V  |          uśmiechnęła się. Spostrzegła była rozkochane spojrzenie, jakie
 57   1, V  |               okazać pragnąc.~Zagroda była dość obszerną. Płot z niewysokich
 58   1, V  |              chłopak na nim wywierał, była widoczną. Wyrywając ręce
 59   1, V  |            nie znanym. Zasłyszała coś była o przeszłości jego, wspólnej
 60   1, V  |             jak lat pięćdziesiąt, ale była to twarz cierpiąca i zamyślona,
 61   1, V  |              wszystkim już insza, jak była.~- Od wielu lat wujowi memu
 62   1, V  |         nazywali... Duszna to podobno była choroba więcej niżeli cielesna...~
 63   1, V  |               związanej. Ciekawą znać była także zobaczyć, co się dzieje
 64   1, V  |           wysmukła i cienka jej kibić była tak do młodej brzózki podobna,
 65   1, V  |            nie skończym...~- Czy pani była w parowie Jana i Cecylii? -
 66   1, V  |            noszącym słyszała, ale nie była tam, nie, najpewniej nie
 67   1, V  |              tam, nie, najpewniej nie była tam nigdy. ~- A pewno, pewno...
 68   1, V  |            pozór daleko starszej, niż była istotnie. Tak z nią stawało
 69   1, VI |             Śnieżnie biała kapota nie była bielszą od włosów staruszka,
 70   1, VI |    ściągających ją zmarszczek, okryta była w tej chwili wyrazem nieprzytomnego
 71   1, VI |           wygonu! Oj, k a b to prawda była, panoczku, że my jego wygramy!~
 72   1, VI |              gotującego się kipiątku. Była to krynica, której kryształowa
 73   1, VI |       chodziły głosy, że kondycja ich była nierówna, bo on był ciemnej
 74   1, VI |            ludziom nieznajoma jeszcze była mularka. W Boga chrześcijańskiego
 75   1, VI |                Z wysokiego domu pewno była, bo po anielsku grała i
 76   1, VI |            jaszczurek. I rzeka ta nie była taka jak teraz. Głębinę
 77   1, VI |               Rusinką też dziewka owa była, ale podtenczas dwie krwie
 78   1, VI |            rozpowiadali ludzie, droga była nie bardzo daleka. Łowczym
 79   1, VI |          stanę, a kondycja moja niską była, pokąd do puszczy tej nie
 80   2, I  |          własności ziemskiej Olszynka była posiadłością możliwie najmniejszą.
 81   2, I  |              jedna z ławek zastawiona była hładyszami pełnymi zsiadłego
 82   2, I  |              chleba i robienia serów. Była niezadowoloną z siebie samej,
 83   2, I  |       obwiniać miała. Wcale nie. Sama była winną wszystkiemu; czy zaleniła
 84   2, I  |       promocji nie dostał, Zlękła się była tego ogromnie. Na rok trzeci
 85   2, I  |              już raz zresztą Olszynka była świadkiem podobnych skandalów.
 86   2, I  |            mentorstwo, które zmuszoną była względem dzieci swych okazywać,
 87   2, I  |              dozorcy w mnóstwo węzłów była splątała. Różyc i tego jej
 88   2, I  |          wyraz roztargniony i postawa była wahającą się i zmieszaną.
 89   2, I  |            oknami mahoniową komodę, i była to już wina Rózi, do której
 90   2, I  |             zadziwić nie mogą. Gdybyś była taką, jakimi zwykle bywają
 91   2, I  |       zalotność zupełnie obcą jej nie była, zauważyła:~- Lubisz rozmaitość,
 92   2, I  |           robotnikami, a tak przy tym była żywą, że uniknąć ich nie
 93   2, I  |       najsilniejszą ponętą...~Kirłowa była tak zamyśloną, że ostatnich
 94   2, I  |               jej daleko starszą, niż była przed kwadransem. Różyc
 95   2, I  |              mówić zaczęła. Rada może była, że znalazła w krewnym współczującego
 96   2, I  |              i interesów. Dla kobiety była to rzecz niezwykła, ale
 97   2, I  |             jaki ta ścieżka wydeptaną była, opowiadał o częstych i
 98   2, I  |         czułość. W ruchach jego głowy była zbyteczna nieco śmiałość
 99   2, II |               książkę, którą czytały, była podróż po Egipcie. Tyle
100   2, II |    wierzchowiec stał już pod gankiem. Była to pora żniw, której część
101   2, II |              uspokoiła się znacznie i była już tylko tak osłabioną,
102   2, II |            Nie trzeba, aby moja córka była gorzej ubrana od Darzeckich...
103   2, II |            wstążka tego samego koloru była co kokarda.~Kiedy Leonia
104   2, II |              Istotnie, zaciekawiającą była zmiana, która zaszła w ruchach,
105   2, II |            otoczona twarz jego okrytą była wyrazem głęboko uczuwanej
106   2, II |          głośniej trochę skrzypnęło i była to jedyna oznaka, że czuł
107   2, II |               do odbywanej spowiedzi. Była to spowiedź widocznie męcząca,
108   2, II |              szczególny pozór mającą. Była to głowa mężczyzny dwadzieścia
109   2, II |        zapewne śpiewającej. Zamyśloną była, oczy jej w klawiaturę utkwione
110   2, II |          winszuję i proszę, abyś pani była pewną, że nikt nade mnie
111   2, II |           Kirło.~Pani Emilia słuchała była muzyki Orzelskiego nieruchomo
112   2, II |        głębokich tajnikach swej myśli była też przekonaną, że kochał
113   2, II |             kilku tygodniami znalazła była w sobie, aby przez cały
114   2, II |               Dla niej nowina wszelka była prawdziwym dobrodziejstwem,
115   2, II |            energiczna baba! Zawczoraj była w Wołowszćzyźnie, długo
116   2, II |         żartować ze mnie? Gdy bym już była taką starą i straszną...
117   2, II |             znowu daleko starszą, niż była. We wzroku jej tkwiło uparte,
118   2, II |        szemrała ona w jej ręku, jakby była złotawą gałązką szelestuszki,
119   2, III|            kobiet. Białość pierwszych była śnieżną, różowość drugich -
120   2, III|               kaftany i bardzo biedną była już ta, która, jak żona
121   2, III|             gromad mężczyzn i kobiet. Była ona tak liczną, bo składało
122   2, III|            wszystkich żniwiarek, choć była pomiędzy nimi najstarszą.
123   2, III|        smaczniejszy. Bieda mnie tylko była z dzieckiem. Ze Starzyńskim
124   2, III|        dawnych marzeniach i zapałach. Była do nich skłonną i teraz,
125   2, III|            nie dotkniętych, stworzoną była dla siebie. Nadejdzie południe
126   2, III|            woda tak prawie krwawa nie była. I Michał rozpowiadał, że
127   2, III|              z najpiękniejszego szkła była zrobiona.~Szkoda, że jak
128   2, III|       Śmiałość tego zarzutu w dziwnej była sprzeczności z nieśmiałością,
129   2, III|        obszerną świetlicą. Malutka to była izdebka, więcej długa niż
130   2, IV |             aby pani na tych piaskach była. Dla mojej pamięci to takie
131   2, IV |               w tę porę młoda jeszcze była, i kiedy troszkę wprzódy
132   2, IV |             padających. Wysłaniem jej była trawa niska i nierówna,
133   2, IV |             Takiego momentu dzieckiem była Justyna i dlatego z tej
134   2, IV |            jej i srebrzystość podobna była do ściekającej z góry do
135   2, IV |             nad mogiłą tą zawieszona? Była to grupa osin cienkich,
136   2, IV |             może na koniec z tego, że była bardzo dumną. Ci, pośród
137   2, IV |        oskarżali ją o dumę. Słusznie. Była istotnie tak dumną, że głęboko
138   2, IV |            myśl ona nie przychodziła. Była ubogą krewną domu, panną
139   2, IV |              Raz tylko z panią Emilią była w wielkim mieście, które
140   2, IV |            Dawno domyślał się, że nie była ona szczęśliwą; od ludzi
141   2, IV |         mruczy. I u nich kiedyś bieda była, kiedy stryj był chory,
142   2, IV |              ptakami lecą, a choćby i była, lepiej dostać na głowę
143   2, IV |       przemokła wcale. Siermięga jego była tak grubą i choć na nim
144   2, IV |               sama nie czuła tego, że była w tej chwili zalotną. Ale
145   2, V  |               przed chwilą do bokówki była wbiegła i wyniosła z niej
146   2, V  |                że matka zawsze wesołą była i żadnych aprensji do serca
147   2, V  |             wesołej pannie.~Świetlica była izbą niską, lecz bardzo
148   2, V  |               Anzelm - bo gdyby mądra była, toby wiedziała, że kto
149   2, V  |              Cała świetlica pogrążona była w cieniu, bo mała lampa
150   2, V  |             moja nadzieja nierozsądna była i że za wysoko odważyłem
151   2, V  |          pochodziła, niewielka z niej była pani... niewielka! Cudze
152   2, V  |        spojrzał: nie! Szpetna ona nie była ani głupia i to mi też tajnym
153   2, V  |        Zapewne tym dusznym lekarstwem była wielka chęć pomożenia synowcowi
154   2, V  |              wziąść od matki, mileńka była, wesoleńka i zawczasu już
155   2, V  |             Przez całą noc zawierucha była taka, że o dwa kroki domu
156   2, V  |         rozgniewanej wilczycy podobną była dziewczyna, która w tej
157   2, V  |     spodziewał się nawet żeby aż taka była! Może komu taka szparkość
158   2, V  |               wyglądającym zjawiskiem była jakaś mgła gęsta, która
159   2, V  |               Która z tych zmarszczek była mogiłą jego obu braci? w
160   2, V  |          teatrze odegranego nie było. Była to sobie rzecz ordynarna,
161   2, V  |                dopóty o równości mowa była; obejmowali się, ściskali,
162   2, V  |             jaka bym z nim szczęśliwa była, jak bóbr płaczę; a w dzień
163   3, I  |             Andrzejowa Korczyńska nie była, ale gdy młodziutka, piękna
164   3, I  |            zdjąć nie miała. Nigdy nie była płochą, zalotną ani do zbytku
165   3, I  |            Żona demokraty i patrioty, była mu ona powiernicą, pomocnicą,
166   3, I  |           Wiele, wiele razy wchodziła była do niskich chat z sercem
167   3, I  |           płochość i prozę, że zdolną była do wielkiej czystości i
168   3, I  |              mogła - nie dlatego, aby była słabą i dla siebie pobłażliwą,
169   3, I  |       obłoconych płazów oddalona.~Nie była wcale słabą ani dla siebie
170   3, I  |              o nich i sama sobą tylko była, gdy na owym piaszczystym
171   3, I  |               troszczyć się przywykła była niegdyś wraz z ukochanym
172   3, I  |             tym samym pokoju stoczyła była z bratem zmarłego męża rozmowę
173   3, I  |          zapałów i poświęceń, których była świadkiem i w których udział
174   3, I  |             wstydu i grzechu. Ale nie była samą. Rozumiała dobrze,
175   3, I  |            dziwy roić lubiła, powinna była przechować w całości to
176   3, I  |          gorzkich uczuć. Dopóki rzecz była nie postanowioną i w dalekich
177   3, I  |              się tak srodze, że gdyby była mogła, deptałaby siebie
178   3, I  |        stanach ciała i ducha ulegają. Była to halucynacja posiadająca
179   3, I  |            mogła, wiedziała tylko, że była to dla niej chwila, nieziemskiego
180   3, I  |           wizja, której doświadczyła, była złudzeniem zmysłów, przez
181   3, I  |             Zygmunta religijną jednak była głęboko i żarliwie. Zewnętrzne
182   3, I  |              bóstwa. W zamian idea ta była jej nieskończenie drogą
183   3, I  |            Zawsze i silnie przekonaną była, że w synu jej i Andrzeja
184   3, I  |          uległy. Dla pani Andrzejowej była to chwila prawie upajającego
185   3, I  |      wyglądała na daleko młodszą, niż była. Kibić jej, zawsze okazała,
186   3, I  |               w samotności nawet, gdy była bezczynną, zachowywała najcharakterystyczniejszą
187   3, I  |            Przed kwadransem zobaczyła była przez okna młodą parę ludzi
188   3, I  |       Mieszcząca się w nim wątpliwość była dla niej taką wątpliwością,
189   3, I  |      Przyczyną tego szybkiego odwrotu była gromadka ludzi, którzy od
190   3, I  |          młodego pana domu w Osowcach była pięknym pokojem z oknami
191   3, I  |              Z takiej kuchni, jaka tu była teraz, niewidzialnie sączył
192   3, I  |       przechodziło jej siły. Z natury była łagodną i łatwo przebaczającą.
193   3, I  |            komu w Korczynie pożyczoną była ta książka...~Karty tej
194   3, I  |           Orzelskiej... Bo czymże ona była? Córką opasłego, idiotycznego
195   3, I  |            zdrową jest i silną, jakby była przebraną chłopką, ale ręce
196   3, I  |              parę razy spostrzegła go była w parku. A teraz te wycieczki
197   3, II |            dawniej fabryka czegoś tam była i przynosiła dużo, a choć
198   3, II |  najwybitniejszą cechą jej charakteru była duma. Ale właśnie dumna
199   3, II |         właśnie dumna kobieta powinna była świetnym zwycięstwem na
200   3, II |              zgadnąć, czy rozgniewaną była lub rozśmieszoną, bo śmiała
201   3, II |         mówiła, zdradzał wyraźnie, że była narzeczonym zachwycona.
202   3, II |            spracowania twardą. Trochę była zakłopotaną i bardzo zajętą
203   3, II |              jej uszanowanie, a potem była to na jej młyn wyborna woda.
204   3, II |             Fabiana coś zaszeleściło. Była to Antolka, która że szczytu
205   3, II |           piórko. W codziennym stroju była, bo i dzień był powszedni,
206   3, II |           musztry go układać! Lękliwa była, łagodna i dziwnie delikatna
207   3, II |           pocałunkami okrywała. Rzecz była drobną, a jednak Marta śmiała
208   3, II |        najważniejszą, ale nie jedyną, była dzisiejsza rozmowa matki
209   3, II |             co synowi jej chodziło, i była pewną, że słowa jego źle
210   3, II |             stanowczo. Stanowczość ta była cicha, łagodna, ale niezłomna.
211   3, II |            żałośnie, czasem hucznie...Była to gra istoty drżącej, niespokojnej,
212   3, II |         zamiast zrażać, zachęcała cię była do ożenienia się z Justyną
213   3, II |             się z Justyną i gdyby ona była teraz twoją żoną, czułbyś
214   3, III|            ślubu ubraną i że pora już była wielka wyruszać w drogę
215   3, III|              się, a tak ważnym gościu była mowa. Nie dziw, że opóźniał
216   3, III|               Fabiana równie obszerną była jak u Anzelma i Jana, z
217   3, III|               nieruchomość wszystkich była zupełną, a cisza stała się
218   3, III|           Elżusia jak długa do nóg mu była runęła, a pan młody ze stukiem
219   3, III|              pełna śmiechów gromadka. Była tam panna młoda ślubną swoją
220   3, III|             tym samym stroju, w jakim była na wielkim obiedzie w Korczynie,
221   3, III|          sukien tancerek przed Adamem była błysnęła, zgasła, a z przeciwnej
222   3, III|               sukienka ta sama, która była podtenczas, jak spólnie
223   3, III|             boskich tak zapisano, aby była pora urodzenia i pora umarcia,
224   3, III|              Jaśmontem dobrze znajomą była, to co innego, ale trudno
225   3, III|            się z gro na tancerek. Nie była piękniejszą od kruczowłosej
226   3, III|          stawiając?~Nie wiadomo, jaką była odpowiedź, ale zapewne pomyślną,
227   3, III|             niemało osób widziało, że była to Domuntówna, która prędko
228   3, III|         schyliwszy się kamień z ziemi była podjęła i ramieniem zamachnąwszy
229   3, III|               przedstawić podjął się. Była to sprawa dawna, początkiem
230   3, IV |              dwóch minutach okiennica była zamkniętą i gruba sztora
231   3, IV |          wyszła. Dla panny bez posagu była to partia świetna. Jakkolwiek
232   3, IV |      napełniały stolicę. Włoska opera była szczytem doskonałości, a
233   3, IV |              ścisnął. Prawie straszną była w tej chwili jego twarz
234   3, IV |             nim?... - o synie myślał.~Była to już jedyna jego nadzieja.~
235   3, IV |          Starzyńskiej, z którą jechać była powinna, i upierając się
236   3, IV |              wodziła kogoś upatrując. Była dziwnie grzeczną, łagodną,
237   3, IV |        rozmawiającą. Ale gdzież teraz była? Może już odeszła? Może
238   3, IV |         Justyna, stryjku? Tylko co tu była, a teraz nigdzie nie widać.
239   3, V  |             widocznie czymś uradowaną była; ku małej Broni, która zaraz
240   3, V  |               dziś twarz młodej panny była tak rozpromienioną, taki
241   3, V  |               się w rejestr. Jaką ona była, to była, ale żałuje on
242   3, V  |            rejestr. Jaką ona była, to była, ale żałuje on jej teraz
243   3, V  |            Justyna podniosła powieki; była zupełnie spokojną i przyjazne.
244   3, V  |              ci pomocnicą i uczennicą była, a własnymi rękami pracować
245   3, V  |               ją, że na coś potrzebną była, że krewny ufa jej i w rozsądek
246   3, V  |            niż moja cioteczna siostra była w małżeństwie z panem...