Tom, Rozdzial

1   2, V|       Bardzo słusznie!~- Ona do Justynki ma wielką prośbę - kruczkiem
2   3, V|         Wiem, że idzie tu o los Justynki, który mnie także obchodzi...~
3   3, V|        prosi przeze mnie o rękę Justynki. Osobiście nie oświadcza
4   3, V| zawołała:~- Co za szczęście dla Justynki! Jakże pięknym, szlachetnym,
5   3, V|      ogóle, a o tym narzeczonym Justynki w szczególności. Opiekunem
6   3, V|        Pan dobrodziej opiekunem Justynki jesteś i nie spodziewałem
7   3, V|        kompromitacji żadnej dla Justynki nie ma - powstając zaczął