Tom, Rozdzial

1   1, III|       jej z naddatkiem wszystkie słabości i smutki. Przestała bywać
2   1, V  | opowiadać zaczął, jak w ciężkiej słabości leżąc nieraz nawet na świętą
3   2, II |        zmęczenia i nadzwyczajnej słabości osunęła się znowu na pościel
4   3, I  |    dźwignąwszy się z parodniowej słabości, w której zdawało się, że
5   3, I  |        stać się mogło, za minutę słabości zmysłów i serca wstydziła
6   3, II |         Ale przebaczże mi chwilę słabości... Przypomnij sobie wiersz,
7   3, III|    rzewnie, ale wstydził się tej słabości, więc chustką pot i łzy